« وَ كانَ الشَّيْطانُ »
يعنى دومى
« لِلْإِنْسانِ خَذُولًا »
« 1 »
.
« 2 »
3 - از ابوالجارود به نقل از امام باقر عليه السلام دربارهء آيهء :
« أَصْحابُ الْجَنَّةِ يَوْمَئِذٍ خَيْرٌ مُسْتَقَرًّا وَ أَحْسَنُ مَقِيلًا »
« 3 » خدا بهتر مىداند كه چون دوزخيان را به سوى آتش دوزخ ببرند ، آزادشان كنند پيش از ورود به آتش به آنها گفته شود : وارد سايهء سه شعبه از دود آتش شويد !
به گمان آنها كه بهشت است سپس دسته دسته وارد آتش دوزخ شوند . و آن وقت نيمهء روز است ، اهل بهشت در ميان تحفههاى دلخواهشان مىروند تا خانه هايشان را در بهشت ، همان نيم روز دريافت كنند . همان است فرمودهء خداى عزّوجلّ :
« أَصْحابُ الْجَنَّةِ يَوْمَئِذٍ خَيْرٌ مُسْتَقَرًّا وَ أَحْسَنُ مَقِيلًا » .
« 4 »
4 - از زراره به نقل از امام باقر عليه السلام دربارهء آيهء :
« وَ عِبادُ الرَّحْمنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْناً »
« 5 » آورده است ، فرمود : « امامانند كه روى زمين از ترس دشمنانشان با آرامش راه مىروند . » « 6 »
5 - در روايت ابوالجارود از امام باقر عليه السلام دربارهء آيهء :
« قُلْ ما يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّي لَوْ لا دُعاؤُكُمْ »
آمده است ، مىفرمود : « پروردگار من با شما چه مىكند
هامش
( 1 ) - فرقان / 29 : و شيطان هميشه خواركنندهء انسان بوده است .
( 2 ) - تفسير قمى : 2 / 112 .
( 3 ) - فرقان / 24 : بهشتيان در آن روز قرارگاهشان بهتر و استراحتگاهشان نيكوتر است .
( 4 ) - تفسير قمى : 2 / 112 .
( 5 ) - فرقان / 63 : و بندگان خاصّ خداوند رحمان كسانى هستند كه با آرامش در روى زمين راه مىروند .
( 6 ) - تفسير قمى : 2 / 116 .