تمام طول راه فاصله زمينى را كه سپاهيان روى آن حركت مىكنند و زمينى را كه تو روى آنى ، بردارد و ديد تو را چنان تقويت كند كه محمّد و يارانش را در ساير حالات خودت و آنان مشاهده كنى و هيچگاه انُس ديدن وى و يارانش از تو فوت نشود و اينهاست كه تو را از نامهنگارى و پيامرسانى بىنياز نمايد .
مردى از انجمن امام سجاد عليه السلام پس از شنيدن اين سخنان برخاست و گفت : يابن رسول اللَّه چگونه چنين چيزى ممكن است ، در حالى كه اين تنها براى پيامبران است نه ديگران ؟ امام عليه السلام فرمود : « اين تنها معجزهء محمّد صلى الله عليه و آله و سلم است نه ديگران ، زيرا كه خداوند مقام او ( على عليه السلام ) را به دعاى محمّد صلى الله عليه و آله و سلم بالا برده و نيز به دعاى او نور چشمش را افزوده است تا آنچه را كه ديده و دريافته است على نيز ببيند و دريافت كند .
سپس امام باقر عليه السلام به وى فرمود : « اى بندهء خدا ! چقدر از طرف افراد زيادى از اين امّت ظلم فراوانى نسبت به علىّ بن ابىطالب عليه السلام شد در حالى كه ياران اندك بودند ، يا اينكه با وجود برترى على عليه السلام از ايشان آنچه به ساير صحابه داده مىشد از آن حضرت منع كردند ! پس چگونه از آن منزلت و مقام او را منع كردند و به ديگران دادند ؟ ! » .
پرسيدند : يابن رسول اللَّه ! چگونه ؟ فرمود : « شما دوستان ابوبكر بن ابى قحافه را دوست مىداريد و از دشمنانش تبرّى مىجوييد هر كه باشد و همين طور هواخواهان عمر بن خطاب را دوست مىداريد و از دشمنانش تبرّى مىجوييد هر كه باشد ! و دوستداران عثمان بن عفّان را دوست مىداريد و ازدشمنانش هر كه باشد تبرّى مىجوييد تا به علىّ بن ابىطالب عليه السلام مىرسد ! » .
مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 420
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٤٢٠