خواهد شد .
گفتم : پدرجان ، خداوند مرا فداى شما كند آن دعا را به من بياموزيد ! فرمود : آرى ، آن را حفظ كن و به كسى جز افراد مطمئن نياموزى ! زيرا آن دعايى است كه كسى از خدا چيزى نخواهد مگر به گويندهاش مرحمت كند ، پسرم ! چون وارد صبح شدى بگو :
« خداوندا من صبح كردم در حالى كه تو را گواه مىگيرم و تو بهعنوان گواه كفايت مىكنى و فرشتگان و حاملان عرشت و ساكنان آسمانها و زمينهايت و پيامبران و سفيرانت و بندگان صالح و تمام خلقت را گواه مىگيرم كه تواى آن معبود بحقى كه جز تو قابل پرستشى نيست ؛ يگانه و بىشريكى و براستى كه تمام معبودهاى زير عرش تو تا قرارگاه پايينترين طبقهء هفتم زمين بر باطل است جز ذات بزرگوار تو كه عزيزتر ، گرامىتر و بزرگتر از آن است كه توصيفكنندگان حقيقت شكوه و جلال او را وصف كنند يا دلها به تمام عظمت او راه يابند .
اى خدايى كه بالاتر از ستايش ستايشكنندگانى كه افتخار ستايش تو را دارند و وراى توصيف توصيفكنندگانى كه پس از ستايشت تو را توصيف نمايند و از گفتهء گويندگان بزرگداشت شأن و مقامت بالاترى .
اينها را سه مرتبه مىگويى ، سپس عرضه مىدارى : « هيچ معبود راستين جز خداى يگانهء بىشريك نيست ، ملك و ستايش او را سزاست ، زنده مىكند و مىميراند او كه خود زنده است نمىميرد ، نيكى تنها به دست قدرت اوست و او بر هر كارى تواناست » . اين را يازده مرتبه مىگويى ، سپس مىگويى : « منزّه است خداى يكتا ، سپاس خدا را و نيست خدايى جز خداى يگانه و خدا بزرگتر از توصيف است ، آنچه را خدا
مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 396
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٣٩٦