خدايا پوشش تو بر دلم و تمام نعمتت بر من دربارهء دينم است در حالى كه تو كسى را كه با من به دنيا آمده است ميراندهاى كه اگر مىخواستى هرآينه با پايان يافتن عمر او عمر مرا هم پايان مىدادى .
پرودگارا چهقدر تو نيكوكارى ! سهم مرا از كسانى قرار ندادى كه مورد لعن و نفرين تواند و نه بهرهء مرا از آنها كه محمّد و آل محمّد صلى الله عليه و آله و سلم را مورد اهانت قرار دادهاند !
با ميل و اراده و محبّتم علاقمندم كه در مثل كشتى نوح عليه السلام باشم مرا سوارم كنى و با گروه اندكى نجاتم بخشى و در جمع كسانى كه از آتش دوزخ رها كردى رهايم كنى و در بين آنها كه به وسيلهء محمّد و آل محمّد عليهم السلام گرامى داشتى گراميم بدارى و به حق محمّد و آل محمّد صلوات و رحمت و رضوانت بر ايشان باد از آتش دوزخ آزادم كن ! » « 1 »
دعاى عهد
1 - ابن طاووس از جابر بن يزيد جعفى نقل كرده است ، مىگويد : امام باقر عليه السلام فرمود : « هر كس اين دعا را در تمام عمر يك بار بخواند ، در جمع آزادشدگان از آتش دوزخ و در ليست قائم عليه السلام نوشته شود . و چون قائم ما قيام كند او را به اسم خودش و اسم پدرش صدا بزند . سپس اين نوشته را به او مىدهند و به او مىگويند : بگير اين عهدنامهاى است كه در دنيا با ما عهد بستى و آن است قول خداى عزّوجلّ :
« إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ
هامش
( 1 ) - مصباح المتهجّدين : ص 263 .