ايشان شك و دشوارى را دور سازى و من و آنها را از ستم ستمگران و چشم حسودان بازدارى !
خداوندا من و ايشان را از كسانى قرار ده كه حافظى و من و ايشان را در جمع كسانى كه ( معايبشان را ) مىپوشانى بپوشان ! خدايا محمّد و آلمحمّد صلى الله عليه و آله و سلم را امامان و رهبران من قرار ده ! و من و ايشان را از ترس و بيم ايمن بدار ، از محبّت و يارى من و دينم را دربارهء ايشان و به سود آنها قرار ده ! زيرا كه تو اگر مرا به حال خودم رها كنى ، پايم بلرزد .
پروردگار من ! چقدر مرا نيكو ساختهاى آنگاه كه به اسلام هدايتم كردى و بدانچه ديگران نمىدانستند مرا بينا و آنچه را كه ديگران نشناخته بودند مرا آگاه ساختى . آنچه كه آنها غافل بودند به من الهام كردى و عمل زشت آنها را به من فهماندى تا آنجا كه من در عين غايب بودنم آنچه را كه آنها شاهد نبودند مشاهده كردم .
نه قرب آنها سودى به حالشان داشت و نه دورى من مرا زيانى ! و آنگاه من بودم با دگرگون سازى تو مرا از هدايت و اگر تو نجاتم نداده بودى جز به وسيلهء تو نجات نيافته بودم و هرگز كسى بدون دليل روشن هلاك نمىشود . پروردگارا نفسم غرق خطاهاى وارده و در گروى گناهان نابودكننده است و صاحب عيبهاى فراوان ، بنابراين هر كه در پيشگاه تو خود را بستايد من بر عمل او معترضم و از تو ( براى او ) احسان نمىطلبم و نه در محضر تو ريختن خونم را ( با او درگير نمىشوم ) و به نماز و روزه جسمم را ( در آن راه ) نمىرنجانم . پس به كدام وسيله خود را تزكيه كنم و شكرگزار او باشم و او را بستايم بلكه شكر و سپاس تو را سزاست .
مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 390
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٣٩٠