اين رو آنچه را كه ديد ، بزرگ شمرد . » . « 1 »
2 - در روايت ابوالجارود از امام باقر عليه السلام دربارهء قول خداى تعالى :
« قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمالًا الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ هُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعاً »
« 2 » آورده است ، فرمود : « آنان نصارا و كشيشها و رهبانها و اهل شبهه و هواپرستان از اهل قبله و حروريّه « 3 » و بدعتگذاران هستند » . « 4 »
3 - در روايت ابوالجارود از امام باقر عليه السلام آمده است ، فرمود : « از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم راجع به تفسير آيهء :
« فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ . . . »
« 5 » پرسيدند ، فرمود : « هر كه براى ديدن مردم نماز بخواند مشرك است ، و هر كه براى نشان دادن به مردم زكات دهد مشرك است و هر كه براى نماياندن به مردم روزه بگيرد مشرك است و هر كه حج گذارد براى نمايش به مردم مشرك است و هر كه عملى از اوامر خدا را براى اين كه به رخ مردم بكشد انجام دهد ، مشرك است ، بنابراين عمل رياكارانه را خداوند نمىپذيرد . » . « 6 »
4 - شيخ صدوق از محمّدبن مسلم ثقفى به نقل از امام باقر عليه السلام دربارهء
هامش
( 1 ) - تفسير قمى : 2 / 40 .
( 2 ) - كهف / 103 و 104 : بگو : آيا به شما خبر دهم زيانكارترين مردم كيست ؟ كسانى هستند كه كوششهايشان در زندگى دنيا گم و نابود شده است با اين حال گمان مىكنند كار نيك انجام مىدهند !
( 3 ) - حروريه گروهى از خوارجند در برگشتن از صفّين دوازده هزار تن بودند در دهى نزديكى كوفه به نام حروراء گرد آمدند از اين رو به حروريّه موسوم شدند ، سردار آنها ابن كواّء و شبثبن ربعى پس از سخنان حضرت على عذرخواهى كردند . . . ( فرهنگ فرق اسلامى : ص 25 )
( 4 ) - تفسير قمى : 2 / 46 .
( 5 ) - كهف / 110 : هر كه اميد لقاى پروردگارش را دارد بايد عمل صالح انجام دهد .
( 6 ) - تفسير قمى : 2 / 46 .