بخشايندگان . » .
آخر روايت ابن طاووس از محمّدبن حسن صفّار به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است كه همواره مىگفت : « خداى من ! هر كه را حاجتى اينجا و آنجاست ، حاجت من تنها به تو است كه هيچ شريكى تو را نيست » . « 1 »
4 - از ابوحمزه ثمالى نقل كرده است ، مىگويد : از امام باقر عليه السلام اجازهء ورود خواستم ، بيرون آمد در حالى كه لبهايش بهم مىخورد . من بهت زده شدم ، فرمود : « ثمالى ! » عرض كردم : آرى فدايت شوم ! فرمود : « به خدا سوگند كه من كلامى را گفتم كه هرگز كسى آن را نگفته است مگر اينكه گرفتارى او از امر دنيا و آخرتش را كفايت كرده است . » .
عرض كردم : خداوند مرا فداى شما گرداند ! آن را به من هم بفرماييد ! فرمود : « بسيار خوب . هر كس موقعى كه از خانهاش بيرون مىآيد ، اين را بگويد ، آنچه بخواهد خداوند برآورده مىكند :
« به نام خداوند بخشايندهء مهربان ، خداوند مرا كافى است ، بر خدا توكّل دارم ، خداوندا بهترين همه كارهايم را از تو مىخواهم و از خوارى دنيا و عذاب آخرت به تو پناه مىبرم » . « 2 »
5 - از عبداللَّهبن عبدالرّحمان به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است ، فرمود : « آيا تو را دعايى نياموزم كه ما اهل بيت در وقت گرفتارى و بيم از شرّ سلطانى آن را نخواندهايم مگر اينكه از ما پذيرفته شده است ؟ » عرض كردم : چرا يابن رسول اللَّه پدر و مادرم به فدايت !
هامش
( 1 ) - مهج الدّعوات : ص 172 .
( 2 ) - همان : ص 174 .