تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 301

مساهمون:

ص٣٠١
و باطن تو اى و به همه چيز آگاهى . شكافندهء سپيدهء صبح و آنكه شب را ( وسيلهء ) آرامش و خورشيد و ماه را روى حسابى آفريده‌اى كه از طرف خداوند مقتدر و دانا مقدّر شده است . اى چيرهء بر هر مغلوب و اى شاهدى كه غيبت ندارد ، اى نزديك و اى اجابت كننده ! آرى همهء اينها اوصاف پروردگار من است كه جز او خدايى نيست ، بر او توكّل دارم و به سوى او بازگشت مىنمايم . همچون مشتاقان به درگاه تو ابراز ذلّت و خوارى مىكنم و همچون فروتنى علاقمندان به پيشگاه تو خضوع دارم . خدايا از تو همچون تهىدست درمانده درخواست دارم و با آه و ناله و ترس تو را مىخوانم ! براستى تو تجاوزگران را دوست نمىدارى . اينك از روى خوف و طمع و اميد تو را مىخوانم ، به يقين رحمت تو بر نيكوكاران نزديك است . و به وسيله برگزيده و منتخب تو از جهانيان به درگاه تو متوسّل مىشوم ؛ آنكه راستى را آورد و پيامبران را تصديق كرد ؛ محمّد صلى الله عليه و آله و سلم بنده و فرستادهء تو آنكه بيم دهندهء آشكار بود و به ولىّ و بنده‌ات علىّبن ابيطالب اميرمؤمنان عليه السلام و به امام محمّدبن علىّ الباقر عليهما السلام نشانهء دين و داناى به تأويل كتاب متبين . خدايا تو را به جايگاه ايشان در نزد تو مسألت دارم و به وسيلهء ايشان از تو درخواست شفاعت مىكنم و آنها را پيشاپيش خود و قبل از حوايجم مقدّم مىدارم ! و اينكه شكر نعمتهايى را كه به من داده‌اى نصيبم كن و فرج و گشايشى از هر غم و اندوه برايم قرار دهى ! و از جايى كه گمان دارم و گمان ندارم روزيم عطا كنى و از فضل خود بقدرى مرحمت كنى كه از هر درخواست شده‌اى بىنيازم فرمايى و اميد به خودت را در دلم افكنى و از ديگران قطع اميدم كنى به طورى كه جز بر