تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 297

مساهمون:

ص٢٩٧
در وصف درآيد ، آنگاه كه خدا را موجودى بزرگ شمارد و چنان كه او دوست دارد بزرگ شمارند . خداوندا كليدهاى گشايش هر خير و پايان بخشهاى آن ، راه و روشها و پيشينه‌هاى آن ، فايده‌ها و بركات آن و آنچه را كه من آگاهى يافته‌ام و از شمارش آن حافظه‌ام قاصر است همه را از تو درخواست دارم . خدايا وسايل شناخت خودت را برايم فراهم كن و درهاى آن را به رويم بگشا و بركات رحمت خود را به من ارزانى بدار ! و با نگهدارى از جدايى از دينت بر من منّت گذار ! و دلم را از شك و ترديد پاك ساز ! و قلبم را به وسيلهء دنيا و زندگى گذرايم از اجر ماندگار آخرتم بازمدار . دلم را به حفظ آنچه ندانستنش پذيرفته نيست مشغول نگردان و زبانم را براى هر خيرى رام گردان و قلبم را از ريا پاك ساز و ريا را وارد جسم و اندام من نكن ! و عملم را براى خودت خالص گردان ! خدايا از شرّ و انواع تمام زشتيها - ظاهرى و باطنى - و غفلت‌ها و هر آنچه را كه مقصد شيطان رانده شده از درگاه تو و خواسته زورمند ( سلطان ) لجوج است به تو پناه مىبرم ؛ از همهء آنها كه علم تو بدان‌ها احاطه دارد و تو مىتوانى آنها را از من دور كنى . خداوندا از شبيخون جن و انس و حملات آنها و دنباله روانشان و حوادث ناگوار آنها و مكرشان و محلّ حضور تبهكاران از جن و انس به تو پناه مىبرم ، در حالى كه اگر از دينم بلغزم آخرتم تباه مىشود و آن خود زيانى از جانب ايشان بر زندگى من است و يا باعث گرفتاريى است كه از آنها به من مىرسد و من تاب تحمّل و ايستادگى در برابر آن را ندارم . خدايا مرا گرفتار اين قبيل بلايا نكن كه مرا از ياد تو بازدارد و از