يك جا به وصىّ خود تحويل مىداد و نزول فرشتگان و روح در شب قدر هر سالى نسبت به حكمى است كه در آ ن سال به بندگان ابلاغ مىشود .
آن مرد گفت : آيا پيش از آن ، آنان آن حكم را نمىدانستند ؟ فرمود :
« چرا مىدانستند ولى نمىتوانستند اجرا كنند تا شبهاى قدر دستور برسد كه تا سال آينده چه كنند !
آن مرد گفت : يا اباجعفر ! براستى من نمىتوانم منكر اينها باشم .
امام عليه السلام فرمود : « هر كه منكر آن شود از ما نيست » . آن مرد گفت :
بفرماييد كه براى پيغمبر شبهاى قدر چيزى مىآمد كه پيشتر از آن نمىدانست ؟
امام عليه السلام فرمود : « بر تو چنين پرسشى روا نيست امّا راجع به علم آنچه بود و خواهد بود بايد بدانى كه هيچ پيغمبر يا وصىّ پيغمبرى از دنيا نمىرود جز اينكه وى و وصىّ او آن را مىداند اما علمى كه تو از آن مىپرسى خداى متعال نخواسته است كه جز خود اوصيا كسى بر آن اطّلاع يابد .
آن مرد گفت : يابن رسول اللَّه ! از كجا بدانم هر سال شب قدرى هست ؟
امام عليه السلام فرمود : « چون ماه رمضان فرا رسيد هر شب صد بار سورهء دخان را بخوان ، چون شب بيست و سوم شود ، تو شاهد تصديق اين سؤالت خواهى بود » . « 1 »
3 - همو گويد : امام باقر عليه السلام فرمود : « آنچه از سپاه شياطين و همسرانشان مىبينيد كه خداوند بر اهل ضلالت مبعوث كرده است بيش
هامش
( 1 ) - كافى : 1 / 251 .