سعيد مىگويد : وى به همراه زيدبن على عليه السلام به شهادت رسيد . « 1 »
5 - مجلسى از كتاب « تقريب المعارف » از امام باقر عليه السلام دربارهء آيهء :
« وَ إِذْ أَسَرَّ النَّبِيُّ إِلى بَعْضِ أَزْواجِهِ حَدِيثاً »
« 2 » فرمود : « پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم به آن دو ( زن ) ماجراى زن قبطى را - به عنوان رازى گفت - به آن دو گفت كه ابوبكر و عمر پس از وى زمام امر اين امّت را از روى ظلم و ستم با حيله و مكر برعهده مىگيرند . » . « 3 »
سورهء ملك
1 - فرات در حديث معنعنى از مغيره نقل كرده است ، مىگويد : از امام باقر عليه السلام شنيدم كه دربارهء آيهء شريفهء
« زُلْفَةً سِيئَتْ وُجُوهُ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ قِيلَ هذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَدَّعُونَ »
« 4 » فرمود : « چون على عليه السلام را كنار حوض كوثر با رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم ببينند
« وَ قِيلَ هذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَدَّعُونَ »
« 5 » به نام او خود را اميرالمؤمنين ناميديد ! » « 6 »
2 - فرات از داوودبن سرحان نقل كرده است ، مىگويد : از امام باقر محمّدبن على عليهما السلام راجع به قول خداى تعالى :
« فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِيئَتْ وُجُوهُ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ قِيلَ هذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَدَّعُونَ »
« 7 » پرسيدم ، فرمود : « آن علىّبن
هامش
( 1 ) - تفسير فرات : ص 185 .
( 2 ) - تحريم / 3 : ( به خاطر بياوريد ) هنگامى را كه پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم يكى از رازهاى خود را به بعضى از همسرانش گفت .
( 3 ) - بحارالأنوار : 22 / 246 .
( 4 ) - ملك / 27 : هنگامى كه آن وعدهء الهى را از نزديك مىبينند صورت كافران زشت و سياه مىشود .
( 5 ) - همان : و به آنها گفته مىشود : اين همان چيزى است كه تقاضاى آن را داشتيد .
( 6 ) - تفسير فرات : ص 187 .
( 7 ) - ملك / 27 : ترجمه شد - م .