تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 202

مساهمون:

ص٢٠٢
منزلت و مقام خود و ذرّيّه‌ات در نزد من آگاه شدى ؟ ! عرض كردم : آرى آقاى من ! فرمود : يا محمّد ! آيا مىدانى موجودات عالم بالا دربارهء چه چيز با هم اختلاف دارند ؟ گفتم : پروردگارا تو داناتر و آگاه‌ترى و تو داناى همه نهانهايى . فرمود : آيا دربارهء درجات و حسنات اختلاف دارند ! آيا مىدانى آن درجات و حسنات چيست ؟ گفتم : آقاى من ! تو آگاه‌تر و داناترى . فرمود : شاداب وضو گرفتن در وقت سختىها و پياده رفتن به نماز جمعه و جماعتها با تو و با امامان از فرزندان تو و انتظار نمازى پس از نمازى و آشكار گفتن سلام و غذا دادن به ديگران و شب زنده‌دارى در وقتى كه مردمان در خوابند ! فرمود :
« آمَنَ الرَّسُولُ بِما أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ »
« 1 » گفتم : آرى پروردگار من
« وَ الْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَ مَلائِكَتِهِ وَ كُتُبِهِ وَ رُسُلِهِ لا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِهِ وَ قالُوا سَمِعْنا وَ أَطَعْنا غُفْرانَكَ رَبَّنا وَ إِلَيْكَ الْمَصِيرُ » .
« 2 » فرمود : راست گفتى اى محمّد
« لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلَّا وُسْعَها لَها ما كَسَبَتْ وَ عَلَيْها مَا اكْتَسَبَتْ » .
و آنها را مىآمرزم . گفتم :
« رَبَّنا لا تُؤاخِذْنا إِنْ نَسِينا أَوْ أَخْطَأْنا . . . »
« 3 »
هامش
( 1 ) - بقره / 285 : پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم به آنچه از طرف پروردگارش نازل شده است ايمان آورده است . ( 2 ) - بقره / 285 : مؤمنان نيز به خدا و فرشتگان او و كتابها و فرستادگان وى همگى ايمان آورده‌اند ( و مىگويند ) ما در ميان پيامبران او هيچ گونه فرقى نمىگذاريم . گفتند : ما شنيديم و اطاعت كرديم پروردگارا ( انتظار ) آمرزش تو را ( داريم ) و بازگشت ( همهء ما ) به سوى توست . ( 3 ) - بقره / 286 : خداوند هيچ كس را جز به اندازهء توانائيش تكليف نمىكند . هر كار نيكى انجام دهد براى خود انجام داده و هر كار بدى كند به زيان خود كرده است . پروردگارا اگر ما فراموش كرديم يا خطا نموديم ، ما را مؤاخذه نكن ! . . .