اللَّهُ الْكافِرِينَ »
« 1 » آورده است ، فرمود : « خداوند از آن جهت كافران را مشرك ناميده است كه كتاب خدا را تكذيب كردند در حالى كه خداوند فرستادگانش را با كتاب و با تأويل آن فرستاده بود ، بنابراين هر كه كتاب را يا آنچه از تأويل كتاب كه رسولانش را بدان فرستاده بود تكذيب كردند ، مشركِ كافر است . » . « 2 »
3 - از ضريس كناسى نقل كرده است ، مىگويد : به امام باقر عليه السلام عرض كردم : فدايت شوم وضعيّت موحّدانى كه به نبوّت محمّد صلى الله عليه و آله و سلم اقرار دارند نسبت به مسلمانان گنهكارى كه مىميرند و امامى براى آنها نيست و ولايت شما را نمىدانند ، چگونه است ؟
فرمود : « امّا اينان در قبرهايشان هستند ، از آنجا بيرون نمىآيند ؛ هر كه عمل صالح داشته باشد و اظهار عداوت نكرده باشد ، از زمين راهى براى او به جانب بهشتى كه خداوند آن را در باختر آفريده است گشوده مىشود و از آن آسايش و نسيم شادمانى تا روز قيامت وارد قبر او مىشود تا به لقاى خدا برسند و به حساب نيكيها و بديهاى او برسند ؛ يا بهشت برود و يا به دوزخ بنابراين اينان به امر خدا بستگى دارند .
و همين طور با مستضعفان ، ابلهان ، كودكان و فرزندان مسلمانان كه به حد بلوغ نرسيدهاند رفتار مىشود ، امّا ناصبىها ( مخالفان ولايت ) از
هامش
( 1 ) - مؤمن / 70 - 74 : كسانى كه كتاب ( آسمانى ) و آنچه رسولان خود را بدان فرستاديم تكذيب كردند به زودى مىفهمند ، آن هنگام كه غل و زنجير به گردن آنها و آنها را مىكشند به درون آب جوشان سپس در آتش سوزانده مىشوند ، به آنها گفته مىشود كجايند آنچه را كه همتاى خدا قرار مىداديد ؟ گويند : همه گم شدند بلكه قبلًا چيزى را پرستش نمىكرديم ، خداوند اينچنين كافران را گمراه مىكند .
( 2 ) - تفسير قمى : 2 / 260 .