« وَ اتَّبِعْ سَبِيلَ مَنْ أَنابَ »
« 1 » آورده است ، مىفرمود : « پيروى كن راه محمّد صلى الله عليه و آله و سلم را » . « 2 »
2 - همو در روايت ابوالجارود از امام باقر عليه السلام دربارهء آيهء :
« وَ لا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحاً »
« 3 » آورده است ، فرمود : « با غرور و بزرگى راه نرو ! » . « 4 »
3 - از جابر نقل كرده است ، مىگويد : مردى در حضور امام باقر عليه السلام آيهء :
« وَ أَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهُ ظاهِرَةً وَ باطِنَةً »
« 5 » را قرائت كرد ، امام عليه السلام فرمود : « منظور پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم است و آنچه را كه از خداشناسى و توحيد خدا را آورده است . و اما نعمت باطنه ولايت ما اهل بيت و پيمان محبّت ماست .
گروهى در نزد خدا به اين نعمت ظاهرى و باطنى معتقدند و گروهى تنها نعمت ظاهرى را معتقدند ولى به نعمت باطنى عقيده ندارند ، از اين رو خداوند اين آيه را نازل كرد :
« يا أَيُّهَا الرَّسُولُ لا يَحْزُنْكَ الَّذِينَ يُسارِعُونَ فِي الْكُفْرِ مِنَ الَّذِينَ قالُوا آمَنَّا بِأَفْواهِهِمْ وَ لَمْ تُؤْمِنْ قُلُوبُهُمْ »
« 6 » رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم در وقت نزول اين آيه شادمان شد زيرا كه خداى تعالى ايمان ايشان را جز با اعتقاد به ولايت و محبّت ما نمىپذيرد . » . « 7 »
4 - در روايت ابوالجارود از امام باقر عليه السلام راجع به قول خداى تعالى :
هامش
( 1 ) - لقمان / 15 : و از كسانى پيروى كن كه توبه كنان به سوى من آمدند .
( 2 ) - تفسير قمى : 2 / 165 .
( 3 ) - لقمان / 18 : و مغرور بر زمين راه مرو .
( 4 ) - تفسير قمى : 2 / 165 .
( 5 ) - لقمان / 20 : خداوند نعمتهاى خود را - اعم از نعمتهاى ظاهر و باطن - بر شما گسترده و افزون ساخت .
( 6 ) - مائده / 41 : اى پيامبر ! آنها كه با زبان مدعى ايمانند و قلب آنها ايمان نياورده و در كفر به هم سبقت مىجويند نبايد شما را غمگين كند .
( 7 ) - تفسير قمى : 2 / 165 .