قِيلَ لَهُمْ ما ذا أَنْزَلَ رَبُّكُمْ
( فى عَلىٍّ )
قالُوا أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ »
فرمود : « اين سخن موزون مردم جاهليت در زمان جاهليت آنها بود كه از آن تعبير به عبارت
« أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ »
شده است . اما قول خداى تعالى :
« لِيَحْمِلُوا أَوْزارَهُمْ كامِلَةً يَوْمَ الْقِيامَةِ »
يعنى تا بار گناه كفرشان را روز قيامت كامل كنند . و اما قول خدا :
« وَ مِنْ أَوْزارِ الَّذِينَ يُضِلُّونَهُمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ »
يعنى بار كفر كسانى را كه آنها را دوست مىداشتند ، بر دوش مىكشند كه خداوند مىفرمايد : بدترين بار گناه را بر دوش مىكشند ! » . « 1 »
17 - از محمّد بن مسلم به نقل از امام باقر عليه السلام دربارهء قول خداى تعالى :
« فَأَتَى اللَّهُ بُنْيانَهُمْ مِنَ الْقَواعِدِ »
« 2 » آورده است ، فرمود : « خانهء توطئه و مكرى بود كه در آنجا جمع مىشدند . » « 3 »
19 - « 4 » از ابن مسكان نقل كرده است ، مىگويد : امام باقر عليه السلام دربارهء قول خداى تعالى :
« وَ لَنِعْمَ دارُ الْمُتَّقِينَ »
« 5 » فرمود : « دنيا » . « 6 »
20 - از خطاب بن مسلمه نقل كرده است ، مىگويد : امام باقر عليه السلام فرمود : « خداوند هرگز پيامبرى را مبعوث نكرد مگر به ولايت ما و برائت از دشمن ما و اين است قول خداى تعالى :
« وَ لَقَدْ بَعَثْنا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَسُولًا أَنِ
هامش
( 1 ) - تفسير عياشى : 2 / 257 .
( 2 ) - نحل / 26 : خداوند به سراغ شالودهء زندگى آنها رفت .
( 3 ) - تفسير عياشى : 2 / 258 .
( 4 ) - همان . حديث شمارهء ( 18 ) عين حديث قبلى بود ، پايان بخش آن جمله به هنگام قصد توطئه - م .
( 5 ) - نحل / 30 : چه خوب است سراى پرهيزكاران .
( 6 ) - تفسير عياشى : 2 / 258 .