امام باقر عليه السلام فرمود : « چون خشم خدا بر قوم لوط شدّت گرفت و عذاب آنها را در قضا و قدر خود مقرّر داشت ، علاقمند شد كه پسر بردبارى را در عوض عذاب آن قوم به ابراهيم مرحمت كند و بدان وسيله او را بابت هلاكت قوم دلدارى دهد ، از اين رو فرستادگانى نزد ابراهيم فرستاد تا او را به ( ولادت ) اسماعيل بشارت دهند فرستادگان خدا شب هنگام بر ابراهيم وارد شدند ، ابراهيم از ديدن آنها بيمناك شد و ترسيد كه دزد باشند ، همين كه با ترس و بيم آنها را ديد « قالوا سَلاماً قالَ سَلامٌ » قالَ :
« إِنَّا مِنْكُمْ وَجِلُونَ قالُوا لا تَوْجَلْ إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلامٍ عَلِيمٍ »
. « 1 »
منظور از غلام عليم اسماعيل پسر هاجر است ، ابراهيم به آن فرستادگان فرمود :
« أَ بَشَّرْتُمُونِي عَلى أَنْ مَسَّنِيَ الْكِبَرُ فَبِمَ تُبَشِّرُونَ قالُوا بَشَّرْناكَ بِالْحَقِّ فَلا تَكُنْ مِنَ الْقانِطِينَ »
. « 2 »
ابراهيم به آن فرستادگان خدا گفت : پس از اين بشارت چه مأموريّتى داريد ؟
« قالُوا إِنَّا أُرْسِلْنا إِلى قَوْمٍ مُجْرِمِينَ »
« 3 » بر قوم لوط مأموريم كه براستى گروهى تبهكارند ، تا اينكه آنها را از عذاب پروردگار عالميان بترسانيم .
ابراهيم عليه السلام به آن فرستادگان فرمود :
« إِنَّ فِيها لُوطاً قالُوا نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَنْ
هامش
( 1 ) - حجر 52 و 53 : بر او سلام گفتند . ( ابراهيم پاسخ داد ) ، گفت : ما از شما بيمناكيم ، گفتند : نترس ! اما تو را به فرزند دانايى بشارت مىدهيم .
( 2 ) - حجر 54 و 55 : ( ابراهيم گفت : ) آيا چنين بشارتى به من مىدهيد در حالى كه من به سنّ پيرى رسيدهام ؟ ! به چه چيز بشارت مىدهيد ؟ گفتند : ما تو را به حق بشارت مىدهيم پس از نااميدان مباش !
( 3 ) - حجر / 58 : ما به سوى يك قوم گنهكار فرستاده شدهايم .