خداوند فرمود : اينكه چيزى را براى من شريك نگيرند . آدم گفت :
پروردگارا ! آنكه اطاعت تو را كند چه پاداشى دارد ؟ خداوند فرمود : او را در بهشتم جا مىدهم . آدم گفت : كسى كه نافرمانى تو را بكند چه مجازاتى دارد ؟ فرمود : او را در آتش دوزخ جا مىدهم . آدم عرضه داشت :
پروردگارا ! تو دربارهء آنها عدالت كردى در حالى كه اگر تو آنها را نگاه ندارى آنها بيشتر معصيت تو را كنند » .
امام باقر عليه السلام فرمود : « سپس خداوند نام پيامبران و عمر آنها را بر آدم عرضه كرد ، آدم به نام داوود پيامبر عليه السلام رسيد ديد عمر وى چهل سال است ، گفت : پروردگارا چه قدر عمر داوود كم و عمر من زياد است ! پروردگارا ! از عمر خود سى سال بر عمر داوود افزودم ، آيا قابل اجرا است ؟ خطاب رسيد : آرى اى آدم . عرض كرد : پرودرگارا ! من از عمر خودم سى سال بر عمر وى افزودم پس آن را مقرّر فرماييد و براى ايشان در پيشگاه خودت ثابت و از عمر من بكاهيد ! خداوند از عمر وى براى داوود سى سال نوشت در صورتى كه قبلًا نوشته نشده بود و از عمر آدم سى سال محو شد در حالى كه نزد خدا نوشته بود .
امام باقر عليه السلام فرمود : « آن است قول خداى تعالى :
« يَمْحُوا اللَّهُ ما يَشاءُ وَ يُثْبِتُ وَ عِنْدَهُ أُمُّ الْكِتابِ »
« 1 »
»
خداوند آنچه را كه در پيشگاه خود براى آدم نوشته بود محو كرد و براى داوود آنچه را كه ثابت نبود ، مقرر كرد .
همين كه پايان عمر آدم نزديك شد ، فرشتهء مرگ جهت قبضِ روح او نازل شد ، آدم گفت : اى پادشاهِ آسمانها هنوز از عمر من سى سال باقى
هامش
( 1 ) - رعد / 7 . ترجمه گذشت - م .