28 - از زراره ، حمران و محمّدبن مسلم نقل كرده است ، مىگويند : از امام باقر و امام صادق عليهما السلام پرسيديم ، فرمودند : « شريك قرار دادن در نعمتها ! » . « 1 »
30 - « 2 » از اسماعيل جعفى به نقل از امام باقر عليه السلام دربارهء آيه :
« قُلْ هذِهِ سَبِيلِي أَدْعُوا إِلَى اللَّهِ عَلى بَصِيرَةٍ أَنَا وَ مَنِ اتَّبَعَنِي »
« 3 » آورده است ، فرمود : « منظور به طور خاص علىّبن ابى طالب عليه السلام است و اگر چنان نبود شفاعت محمّد صلى الله عليه و آله و سلم نصيب ما نمىشد ! » . « 4 »
31 - از سلامبن مستنير به نقل از امام باقر عليه السلام دربارهء آيه :
« قُلْ هذِهِ سَبِيلِي
. . .
أَنَا وَ مَنِ اتَّبَعَنِي »
« 5 » آورده است ، فرمود : « يعنى علىّ » و افزود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : علىّ و اوصياى پس از وى » . « 6 »
32 - از ابوبصير به نقل از امام باقر و امام صادق عليهما السلام آورده است كه دربارهء آيهء :
« حَتَّى إِذَا اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ وَ ظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوا »
« 7 » بدون تشديد ، فرمود « آن رسولان پنداشتند كه شيطانها به صورت فرشتگان براى ايشان مجسّم شدهاند » . « 8 »
33 - مجلسى از حسن صيقل نقل كرده است ، مىگويد : به امام صادق عليه السلام عرض كردم : براى ما از امام باقر عليه السلام دربارهء قول يوسف عليه السلام :
هامش
( 1 ) - تفسير عيّاشى : 2 / 200 .
( 2 ) - همان : حديث ( 29 ) عين شماره ( 17 ) بود - م .
( 3 ) - يوسف / 108 : بگو : راه من اين است همگان را به سوى اللَّه دعوت مىكنم ؛ از روى بصيرت خود وپيروانم .
( 4 ) - تفسير عيّاشى : 2 / 200 .
( 5 ) - يوسف / 108 : ترجمه قبلًا گذشت - م .
( 6 ) - تفسير عيّاشى : 2 / 201 .
( 7 ) - يوسف / 110 : تا آنجا كه پيامبران از آنها مأيوس شدند و ( مردم ) گمان بردند كه به آنها دروغگفته شده است .
( 8 ) - تفسير عيّاشى : 2 / 301 .