را بر ما مسلّط نكن تا آنها را وسيلهء ما بيازمايى ! » . « 1 »
31 - از ابوعبيدهء حذاء نقل كرده است ، مىگويد : از امام باقر عليه السلام شنيدم كه مىفرمود : « در يكى از نوشتههاى اميرالمؤمنين عليه السلام ديدم كه فرمود :
رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم به من خبر داد كه جبرئيل عليه السلام براى او نقل كرد كه يونسبن متى را در حالى كه سى سال داشت به جانب قوم خود فرستاد ؛ مردى بود كه گاهى تند مىشد و در برابر قومش كم صبر بود و در مداراى با آنها ناتوان از حمل بار سنگين وزنهها و آثار نبوّت و زير آن بارها خميده مىشد همچون خميدن شاخه زير بار ميوهها .
وى در بين آن مردم ماند ، ايشان را بر ايمان به خدا و تصديق و پيروى خود سى و سه سال فرا مىخواند جز دو نفر از آن قوم به نامهاى روبيل و تنوخا كسى به او ايمان نياورد .
روبيل از خانوادهء علم و نبوّت و حكمت بود و با يونس بن متى رفاقت ديرين داشت ؛ از قبل از اينكه خداوند او را به نبوّت مبعوث كند . ولى تَنُوخا مردى مستضعف عابد و پارسا و غرق در عبادت بود ، نه علمى داشت و نه حكمتى . روبيل گوسفنددار بود ، آنها را مىچراند و از آنها تغذيه مىكرد ولى تنوخا مردى هيزم شكن بود ، هيزمها را روى سر به بازار مىبرد و از راه كسبش تغذيه مىكرد .
روبيل ، بالاتر از تنوخا جايگاهى به خاطر علم ، حكمت و رفاقت قديميش با يونس در نزد وى داشت .
همين كه يونس ديد قومش او را اجابت نكردند و به او ايمان نمىآورند ،
هامش
( 1 ) - تفسير عيّاشى : 2 / 127 .