« وَ آخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلًا صالِحاً وَ آخَرَ سَيِّئاً »
« 1 » آورده است : « آنان گروهى گنهكار بودند كه تازه اسلام آورده بودند و به خاطر گناهانشان مؤمنان به آنها عيبگيرى مىكردند و از كارهاى آنها ناخشنود بودند .
آنها كسانى بودند كه اميد مىرفت خداوند توبهء آنها را بپذيرد » . « 2 »
39 - « 3 » از جابر جعفى به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است ، مىفرمايد :
« اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود : « روزى من يك دينار صدقه دادم ، رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : مگر نمىدانستى كه صدقهء مؤمن از دستش بيرون نمىرود مگر بدان وسيله پوست هفتاد شيطان را بكند و در دست مستمندى قرار نمىگيرد تا در دست پروردگار متعال قرار گيرد ؟ مگر اين آيه
« أَ لَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ وَ يَأْخُذُ الصَّدَقاتِ . . . »
« 4 » را خداوند نفرموده است . » . « 5 »
40 - از زراره نقل كرده است ، مىگويد : از امام باقر عليه السلام راجع به آيهء :
« اعْمَلُوا فَسَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ »
« 6 » پرسيدم ، فرمود : « مىخواهى آنچه را در دل دارى بر من بازگو كنى . » . « 7 »
41 - از بريد عجلى نقل كرده است ، مىگويد : از امام باقر عليه السلام دربارهء
هامش
( 1 ) - توبه / 102 : گروه ديگرى از آنها كه به گناه خود اعتراف دارند و اعمال خوب و بد را به همآويختند .
( 2 ) - تفسير عيّاشى : 2 / 106 .
( 3 ) - همان . حديث شمارهء ( 38 ) عين 3 سطر اول شماره ( 30 ) بود - م .
( 4 ) - توبه / 104 : آيا آنها نمىدانند كه تنها خداوند توبه را از بندگانش مىپذيرد ، زكات و يا صدقاتديگر را نيز خدا از آنها مىگيرد .
( 5 ) - تفسير عيّاشى : 2 / 107 .
( 6 ) - توبه / 105 : اعمال خود را انجام دهيد و بدانيد كه هم خدا و هم رسولش و هم مؤمنان اعمال شمارا خواهند ديد .
( 7 ) - تفسير عيّاشى : 2 / 108 .