باقر عليه السلام رسيدم ، گفتم : مىخواهم فلانى را واسطهء تجارت قرار دهم ! فرمود : مگر نمى دانى او مىگسار است ؟ گفتم : از مؤمنان شنيده بودم آنها اين حرف را مىزدند ! فرمودند : حرف آنها را باور كن ! زيرا خداوند مىفرمايد :
« يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ يُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَ »
« 1 » فرمود : يعنى قول خدا و قول مؤمنان را باور مىكند زيرا كه خدا نسبت به مؤمنان ، مهربان و بخشنده است . » . « 2 »
32 - از جابر جعفى نقل كرده است ، مىگويد : امام باقر عليه السلام فرمود : « اين آيه :
« وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ لَيَقُولُنَّ إِنَّما كُنَّا نَخُوضُ وَ نَلْعَبُ
. . .
نُعَذِّبْ طائِفَةً »
« 3 » از طرف خدا نازل شده است .
گفتم : تفسير آيه چيست ؟ فرمود : « به خدا سوگند كه هرگز آيهاى نازل نشده است مگر اينكه تفسيرى دارد . سپس فرمود : « آرى اين آيه دربارهء افراد قبيلهء تيمى و عدوى و معاشرين آنها نازل شده است كه دوازده نفر آنها اجتماع كردند و در عقبه كمين رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم ايستادند و بين خودشان شور كردند او را بكشند . به يكديگر گفتند اگر پيامبر فهميد مىگوييم : ما شوخى و مزاح كرديم و اگر هم نفهميد ما او را مىكشيم ! پس اين آيه را خداوند نازل كرد :
« وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ . . . »
پس خداوند به پيامبرش فرمود :
« قُلْ أَ بِاللَّهِ وَ آياتِهِ وَ رَسُولِهِ »
يعنى محمّد صلى الله عليه و آله و سلم را
« كُنْتُمْ تَسْتَهْزِؤُنَ * لا تَعْتَذِرُوا قَدْ كَفَرْتُمْ بَعْدَ إِيمانِكُمْ إِنْ نَعْفُ عَنْ طائِفَةٍ مِنْكُمْ »
يعنى على عليه السلام را اگر از
هامش
( 1 ) - توبه / 61 : او به خدا ايمان دارد و به سخنان مؤمنان گوش فرا مىدهد .
( 2 ) - تفسير عيّاشى : 2 / 95 .
( 3 ) - توبه / 65 : اگر از آنها بپرسى ( چرا چنين كرديد ) مىگويند : ما مزاح و شوخى مىكرديم . . . گروهديگرى را به خاطر اينكه مجرم بودند ، عذاب مىكنيم .