از خوردن ماهى منع كردهاند نه از صيد آنها ، بنابراين روز شنبه صيد كنيد و روزهاى ديگر بخوريد ! پس گروهى از آنها گفتند : اكنون ما ماهيها را صيد مىكنيم و سركشى كردند . و گروهى ديگر از آنها كه راستگرا بودند ، گفتند : ما شما را از مجازات الهى باز مىداريم مبادا مرتكب خلاف فرمان او شويد ! و گروهى طرف چپ رفتند و ساكت ماندند و آنها را موعظه نكردند و به آنهايى كه موعظه مىكردند ، گفتند :
« لِمَ تَعِظُونَ قَوْماً اللَّهُ مُهْلِكُهُمْ أَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذاباً شَدِيداً »
« 1 »
.
گروهى كه آنها را اندرز مىدادند گفتند :
« مَعْذِرَةً إِلى رَبِّكُمْ وَ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ »
« 2 »
فرمود : « پس خداوند تعالى فرمود :
« فَلَمَّا نَسُوا ما ذُكِّرُوا بِهِ »
« 3 » يعنى چون آنچه را آنها موعظه كردند فرو گذاردند به راه خطا رفتند . گروه موعظه كنندهء ايشان گفتند : نه به خدا سوگند ما با شما يك جا جمع نمىشويم و امشب را در اين شهرتان كه نافرمانى خدا را كردهايد با شما به سر نمىبريم مبادا كه بلايى بر شما نازل شود و ما را هم با شما فرا گيرد ! از اين رو از شهر بيرون شدند از ترس اين كه مبادا بلا آنها را بگيرد ! و نزديكى آن شهر فرود آمدند و زير آسمان شب را گذراندند همين كه اين اولياى خدا ؛ فرمانبرداران امر الهى صبح كردند ، پگاه رفتند ببينند حال گنهكاران چيست ؟
هامش
( 1 ) - اعراف / 164 : چرا قومى را اندرز مىدهيد كه خداوند سرانجام آنها را هلاك مىكند ، و يا به عذاب دردناكى كيفر خواهد داد .
( 2 ) - همان : گفتند : ( اين اندرزها ) براى اعتذار و رفع مسؤليت در پيشگاه پروردگار شماست ، شايد آنها بپذيرند و تقوا پيشه كنند .
( 3 ) - همان / 165 : امّا چون تذكّراتى كه به آنها داده شده بود فراموش كردند .