جايز است باكى ندارد . » « 1 »
96 - از جابر نقل كرده است ، مىگويد : از امام باقر عليه السلام تفسير آيهء
« الَّذِينَ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا »
« 2 » پرسيدم ، فرمود : « آن دو نفر و سومى و چهارمى و عبدالرحمان و طلحه ، و ديگران هفده نفر بودند ، چون پيامبر صلى الله عليه و آله و سلام علي بن ابى طالب عليه السلام و عماربن ياسر را به جانب اهل مكه فرستاد گفتند : اين كودك را فرستاده است ، يا حذيفه ! خوب بود كه غير از او را فرستاده بود چرا كه در مكه بزرگانى ( صناديدى ) هستند !
آنان على عليه السلام را كودك مىناميدند چون نام وى در قرآن صبىّ ( بچه ) آمده است :
« وَ مَنْ أَحْسَنُ قَوْلًا مِمَّنْ دَعا إِلَى اللَّهِ وَ عَمِلَ صالِحاً
( و هو صبى ) » و در حالى كه او كودك بود فرمود : همانا من از مسلمانانم . آنها گفتند : كفر براى ما بهتر از وضع موجود است ، پس آنها ( هفده نفر ) رفتند و به آن دو گفتند و آنها را به وسيلهء اهل مكه ترساندند ! و بر ايشان اعتراض كردند و كار را بر آنها سخت گرفتند ! پس على عليه السلام فرمود : خدا ما را بس است و او نيكو وكيلى است و رفت ، همين كه وارد مكه شد ، خداوند سخن آنها را دربارهء على عليه السلام و سخن على عليه السلام را به ايشان به اطلاع پيامبرش رساند پس خداوند نام آنها را در كتاب خود نازل كرد و آن است قول خداى تعالى :
( آيا نمىبينى ؟
« الَّذِينَ قالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزادَهُمْ إِيماناً وَ قالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ
. . .
وَ اللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَظِيمٍ »
« 3 » و همانا نازل شد « الم
هامش
( 1 ) - تفسير عياشى : 1 / 278 .
( 2 ) - نساء / 137 : آنها كه ايمان آوردند سپس كافر شدند .
( 3 ) - آل عمران / 173 : اينها همان كسانى بودند كه جمعى از مردم به آنها گفتند : لشكر دشمن اجتماعكرده و آمادهء حملهاند ، از آنها بترسيد اما آنها نترسيدند بلكه به عكس بر ايمان آنها افزوده شد و گفتند : خداوند ما را كافى است و او بهترين حامى است . . . و خداوند فضل و انعام بزرگى دارد .