قسمت تقسيم مىكند ، قسمتى مقابل دشمن و قسمتى را پشت سر دشمن طبق امر خدا قرار مىدهد پس با ايشان تكبير مىگويد سپس يك ركعت ( با گروه اوّل ) مىخواند ، بعد از سجده بلند مىشود سرپا مىايستد و پشتسريها بلند مىشوند يك ركعت مىخوانند . سپس هر كس يك ركعت براى خودش مىخواند آن گاه به يكديگر سلام مىدهند و به نزد يارانشان مىروند و به جاى آنها مىايستند و آن گروه ديگر مىآيند در حالى كه امام جماعت همچنان سرپا ايستاده است . پس تكبير مىگويند و پشت سر او وارد نماز مىشوند ، پس با آنها يك ركعت مىخواند سپس سلام مىدهد . بنابراين براى گروه اوّل نماز با تكبير شروع مىشود و با گروه دوم امام جماعت سلام مىدهد و چون امام سلام مىدهد و هر كسى از گروه دوم ايستاده و براى خودش يك ركعت مىخواند به اين ترتيب براى امام دو ركعت نماز و براى هر فردى هم دو ركعت است كه يك ركعت آن با جماعت و ركعت ديگر فرادا خوانده مىشود . و اگر خوف بيشتر از آن شد مثل زد و خورد و دريدن يكديگر و گردن به گردن و درگيرى با يكديگر باشد ؛ اميرالمؤمنين عليه السلام در شب صفين يعنى ليلةالهرير ، نماز ظهر و عصر و مغرب و عشا را در وقت هر نمازى با جماعت نخواند مگر با تهليل و تسبيح و تمجيد و دعا ، و همان نمازشان بود ديگر دستور اعادهء نماز را به ايشان نداد .
اگر نماز مغرب در وقت خوف باشد ، افراد را دو دسته كرده با يك دسته دو ركعت مىخواند سپس مىنشيند ، آن گاه با دست به ايشان اشاره مىكند پس هر فردى از آنها بلند مىشود و يك ركعت مىخواند .
سپس سلام مىدهند و به جاى همراهان مىايستند و گروه ديگر مىآيند
مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 302
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٣٠٢