و چون على عليه السلام از دنيا رفت ، حسن عليه السلام به خاطر بزرگيش سزاوارتر به آن مقام بود . و چون حسنبن على عليهما السلام در آستانهء مرگ قرار گرفت ، امكان نداشت و نمىتوانست اين كار را بكند و بگويد :
« وَ أُولُوا الْأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلى بِبَعْضٍ »
« 1 » و آن را براى فرزندانش قرار دهد ، در آن صورت حسين عليه السلام بگويد : خداوند همان طورى كه دربارهء تو و پدرت نازل كرده است دربارهء من نازل كرده و همان طورى كه به اطاعت تو و پدرت امر فرموده است به اطاعت من هم امر كرده است و پليدى را همان طورى كه از تو و پدرت پاك كرده است از من هم پاك كرده است .
و چون نوبت به حسين عليه السلام رسيد كسى نبود كه مدعى باشد آن طورى كه او بر پدر و برادرش مدّعى بود و آنجا جارى است قول خداى تعالى :
« وَ أُولُوا الْأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلى بِبَعْضٍ فِي كِتابِ اللَّهِ »
سپس بعد از امام حسين عليه السلام به علىّبن حسين تعلّق يافت و پس از علىّبن حسين به محمّدبن على .
سپس امام باقر عليه السلام فرمود : « پليدى همان شك است ، به خدا سوگند كه ما در دينمان هرگز شك و ترديد نكرديم . » . « 2 »
67 - از عبداللَّهبن عجلان به نقل از امام باقر عليه السلام درباهء آيهء
« أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ »
« 3 » آورده است ، فرمود : « اين آيه دربارهء على و امامان عليهم السلام است ، خداوند آنان را در جايگاه انبياء قرار داده با اين تفاوت كه آنها چيزى را حلال و حرام نمىكنند » . « 4 »
68 - از محمدبن مسلم به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است ، فرمود :
هامش
( 1 ) - انفال / 75 : خويشاوندان نسبت به يكديگر و در احكامى كه خداوند بر بندگانش مقرر داشتهاولويّت دارند .
( 2 ) - تفسير عياشى : 1 / 250 .
( 3 ) - نساء / 59 .
( 4 ) - تفسير عياشى : 1 / 252 .