خداست و اگر رجوع كنى از گناهان در درگاه خدا بيرون آمدهاى ، اين است تفسير آيهء
« وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْواتاً
« 1 »
» .
« 2 »
84 - از جابر به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است ، فرمود : « چون پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم اميرالمؤمنين عليه السلام و عمّاربن ياسر را به جانب اهل مكه فرستاد ، گفتند : اين كودك را فرستاده است ، خوب بود غير از او را به نزد مردم مكه مىفرستاد در مكه بزرگان قريش و رجال خاندان آن دو نفر هستند به خدا كه كفر براى ما از وضعى كه داريم بهتر است . پس آنها حركت كردند و به آن دو حرفهايى گفتند و به وسيلهء اهل مكه ترساندند و كار را بر ايشان سخت گرفتند . پس على عليه السلام فرمود : خدا ما را بس است و نيكو وكيلى است ! و رفتند تا وارد مكه شدند ، خداوند گفتههاى آنها را به علىّ و سخن علىّ را به ايشان به اطّلاع پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم رساند . پس نامهاى ايشان را در كتاب خود نازل كرد و آن است قول خداى تعالى : « أ لم تر الى
الَّذِينَ قالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزادَهُمْ إِيماناً وَ قالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ ، فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ وَ اتَّبَعُوا رِضْوانَ اللَّهِ وَ اللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَظِيمٍ » .
« 3 » و اين آيه نازل شد : آيا نمىبينى فلانى و فلانى را كه على و
هامش
( 1 ) - آل عمران / 169 : ( اى پيامبر ! ) هرگز گمان مبر آنها كه در راه خدا كشته شدهاند مردهاند .
( 2 ) - تفسير عياشى : 1 / 206 .
( 3 ) - آل عمران / 174 - 173 : ( مگر نمىبينى كسانى را كه ) جمعى از مردم به آنها گفتند : لشكر دشمناجتماع كرده و آماده حملهاند از آنها بترسيد ! آنها نترسيدند بلكه بر ايمان آنها افزون شد ، گفتند : خدا ما را كافى است و او نيكو پشتيبان است . آنها از ميدان با فضل و رحمت خدا برگشتند ، كوچكترين ناراحتى نديدند ، خشنودى خدا را به دست آوردند و خداوند صاحب فضل و انعام بزرگى است .