3 - از مالك بن اعين جهنى نقل كرده است ، مىگويد : امام باقر عليه السلام فرمود : « چون دو مؤمن به هم رسيدند با هم مصافحه نمايند خداوند دست ( محبّت ) خود را ميان دست آنها درآورد و به آن يكى بيشتر توجه كند كه رفيقش را بيشتر دوست دارد و با اين توجه پروردگار گناهان ايشان چون برگ درخت بريزد . » . « 1 »
4 - از ابوعبيدهء حذّاء به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است ، فرمود :
« وقتى كه دو مؤمن به هم مىرسند و با هم دست مىدهند خداى عزّوجلّ به ايشان عطف توّجه نمايد و گناهان ايشان بريزد همان طورى كه برگ درخت مىريزد . » . « 2 »
5 - از ابوعبيده نقل كرده است ، مىگويد : با امام باقر عليه السلام همكجاوه شدم و در يك طرف كجاوه با آن حضرت از مدينه تا مكه رفتم . در ميان راه پياده شد ، پس از قضاى حاجت برگشت ، گفت : دست خود را به من بده ! من دستم را به او دادم و آن را فشرد به حدّى كه درد آن را در انگشتانم احساس كردم . سپس فرمود : « اى ابوعبيده ! هيچ مسلمانى نيست كه به برادر خود برسد و با او دست دهد و انگشتان خود را با انگشتان او درهم كند . مگر اين كه گناهان ايشان بريزد ، همان طورى كه در روز زمستانى برگ درختان مىريزد . » . « 3 »
6 - از مالك جهنى نقل كرده است ، مىگويد : امام باقر عليه السلام فرمود : « اى مالك ! شماها شيعيان ما هستيد در حالى كه تو ندانسته در امر ما مبالغه
هامش
( 1 ) - كافى : 2 / 179 .
( 2 ) - همان : 2 / 180 .
( 3 ) - همان .