تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 426

مساهمون:

ص٤٢٦
آنجا كه آنان معروف به كسانى هستند كه در راه خدا هم را دوست داشتند . » . « 1 » 7 - از حسين‌بن ابان با يك واسطه از امام باقر عليه السلام نقل كرده است ، فرمود : « اگر مردى ، مرد ديگرى براى خدا دوست بدارد ، به يقين خداوند به خاطر دوست داشتن او را پاداش دهد هر چند كه آن طرفى كه دوست دارد در علم خدا از اهل دوزخ باشد . و اگر مردى ديگرى را براى خدا دشمن بدارد ، هر آينه خداى تعالى به خاطر دشمنى با وى او را پاداش مىدهد ، هر چند كه آن مُبغِض ( آن كه ديگرى را دشمن مىدارد ) در علم خدا از اهل دوزخ باشد » . « 2 » 8 - از يحيىبن ابراهيم‌بن ابىالبلاد از قول پدرش به نقل از جدش آورده است ، مىگويد : مردى در مسجد عبور كرد در حالى كه امام باقر و امام صادق عليهما السلام نشسته بودند يكى از هم‌نشينان عرض كرد : به خدا سوگند كه من اين مرد را دوست مىدارم . امام باقر عليه السلام فرمود : « بدان كه اين دوستى را به وى اعلام كن ، زيرا كه اين اظهار دوستى باعث بقاى بيشتر دوستى و در الفت داشتن بهتر است . » . « 3 » 9 - همو از قاسم جعفرى به نقل از امام صادق از پدر بزرگوارش آورده است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : « هر گاه كسى از شما رفيق و يا برادرش را دوست بدارد بايد به او اعلام كند » . « 4 »
هامش
( 1 ) - محاسن : ص 264 . ( 2 ) - همان : ص 265 . ( 3 ) - همان : ص 266 . ( 4 ) - همان .