دين من و از دين پدران من است ، و كسى كه تقيّه نكند ايمان ندارد . » . « 1 »
9 - از زراره به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است ، مىفرمايد : « تقيّه در هر جايى است كه گريزى نيست و شخص ناگزير ، خود داناتر است به موقعيّتى كه پيش مىآيد . » . « 2 »
12 - « 3 » از ابوبصير نقل كرده است ، مىگويد : امام باقر عليه السلام فرمود : « با آنان آشكارا معاشرت كنيد و در نهان از ايشان برحذر باشيد ، آن زمانى كه فرمانروايى كودكانه باشد . » . « 4 »
13 - از عبداللَّهبن عطا نقل كرده است ، مىگويد : به امام باقر عليه السلام عرض كردم :
دو مرد از مردم كوفه را گرفتند و به آنها گفتند : از اميرالمؤمنين عليه السلام بيزارى جوئيد ! يكى بيزارى جست ، آزادش كردند و ديگرى امتناع كرد ، او را كشتند .
فرمود : « آن كه بيزارى جسته ( به خاطر تقيّه ) مرد مسأله دانى بوده است ولى آن كه بيزارى نجسته مردى است كه به سوى بهشت شتافته است . » . « 5 »
14 - از عبداللَّهبن بكير با يك واسطه نقل كرده است ، مىگويد : جمعى بوديم خدمت امام باقر عليه السلام رسيديم ، گفتيم : يابن رسول اللَّه ! ما قصد رفتن به عراق را داريم ، ما را موعظه فرماييد ! امام باقر عليه السلام فرمود : « بايد تواناى
هامش
( 1 ) - كافى : 2 / 219 .
( 2 ) - همان .
( 3 ) - همان . حديث شمارهء ( 10 و 11 ) را در همين بخش به شمارهء ( 4 و 3 ) نقل كرديم - م .
( 4 ) - همان : 2 / 220 .
( 5 ) - همان : 2 / 221 .