دوستى در راه خدا
1 - برقى از مالكبن اعين جهنى نقل كرده است ، مىگويد : از امام باقر عليه السلام شنيدم كه مىفرمود : « اى مالك ! همانا خداى تعالى دنيا را به آن كه دوست دارد و به آن كه دشمن مىدارد عطا مىكند ولى دين را جز به آنكه دوست مىدارد عطا نمىكند » . « 1 »
2 - از ابوعبيده زياد حذّاء به نقل از امام باقر عليه السلام در حديثى آورده است كه فرمود : « اى زياد واى بر تو ! آيا دين چيزى جز محبّت است ؟ مگر اين كلام خدا را نمىبينى :
« إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ »
« 2 » و يا اين كلام رسول خدا محمّد صلى الله عليه و آله و سلم را نمىبينى كه مىفرمايد : خداوندا ايمان را محبوب دلهاى شما نموده و آن را در دلهايتان زيبا جلوه داده است . و نيز فرموده است : و دوست مىدارند كسانى را كه به سوى ايشان مهاجرت مىكنند . و فرموده است : دين همان محبّت است و محبّت هم همان دين است . » . « 3 »
3 - از سلامبن مستنير به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : « دوست داشتن مؤمن در راه خدا از بزرگترين شعبههاى ايمان است و هر كه دوستى و دشمنيش در راه رضاى خدا
هامش
( 1 ) - محاسن : ص 216 .
( 2 ) - آل عمران : 31 : بگو : اگر خدا را دوست مىداريد از من پيروى كنيد تا خدا شما را دوست بدارد وگناهانتان را ببخشد كه خدا آمرزندهء مهربان است .
( 3 ) - محاسن : ص 262 .