امام باقر عليه السلام عرض كردم : من هميشه از زمان حجّاج تا به امروز ( از طرف سلاطين جور ) والى بودم ، آيا راهى براى توبه دارم ؟ امام عليه السلام سكوت كرد ، دوباره سؤالم را تكرار كردم ، فرمود : « نه راهى نيست مگر اين كه هر حقى را به صاحبش بازدهى » « 1 »
3 - از محمّدبن مسلم نقل كرده است ، مىگويد : امام باقر عليه السلام فرمود :
« محمّدبن مسلم ! از گناهانى كه مؤمن از آنها توبه كرده ، آمرزيده است ولى براى آينده بعد از توبه كردن و آمرزش ، بايد كار خوب انجام دهد .
بدان به خدا سوگند ، توبه و مغفرت نيست مگر براى اهل ايمان . » . گفتم : اگر پس از توبه و استغفار دوباره گناه كرد و باز توبه كرد ، چه ؟ فرمود :
« محمّدبن مسلم ! تو تصّور مىكنى كه بندهء مؤمن پشيمان شود و طلب آمرزش كند و توبه نمايد ، خداوند توبهء او را نمىپذيرد ؟ » گفتم : حقيقت مطلب از اين قرار است كه او چند بار اين كار را كرده ، گناه مىكند باز توبه مىكند و آمرزش مىطلبد !
فرمود : « هر گاه مؤمن به آمرزش خواهى برگردد و توبه كند خداوند دوباره او را مىبخشد ، همانا خداوند آمرزنده و مهربان است ؛ توبه را مىپذيرد و از بدكرداريها مىگذرد . مبادا مؤمنان را از رحمت خدا نااميد سازى ! » . « 2 »
4 - از ابوعبيدهء حذّاء نقل كرده است ، مىگويد : از امام باقر عليه السلام شنيدم كه مىفرمود : « براستى خداى تعالى از توبه و بازگشت بندهء خود شادمانتر است از مردى كه در شب تار شتر و بار خودش را گم كرده
هامش
( 1 ) - كافى : 2 / 331 .
( 2 ) - همان : 2 / 434 .