اى جابر ! براستى كه مؤمنان دل به دنيا نبندند تا در آنجا بمانند و از طرفى از ورود به آخرت در امن و امان نيز مطمئن نيستند . اى جابر ! آخرت سراى ماندگار و دنيا سراى زوال و نابودى است ولى دنياداران در غفلتند . و گويا اينان همان مؤمنان فقيه و اهل انديشه و عبرتند ؛ آنچه به گوش شنوند آنها را از ياد خدا كر و ناشنوا نسازد و آنچه از زر و زيور به چشمشان بينند آنها را نابينا نسازد و به اجر و ثواب آخرت برسند چنانچه به اين مقام از علم و دانش موّفق شدهاند !
اى جابر ! بدان كه پرهيزگاران كم هزينهترين مردم دنيا هستند و نسبت به تو از همه كس بيشتر كمك رسانند ، اگر يادآورى كنى تو را يارى كنند و اگر از يادشان ببرى آنها تو را ياد كنند . به امر خدا پر سخن گويند و در راه اجراى فرمان خدا سخت پايدارند .
براى جلب دوستى خدا از دوست داشتن هر چيز دل شستهاند . و براى فرمانبردارى صاحب اختيار خود از دنيا بيمناكند و به درگاه خدا و محبّت او به چشم دل نگريسته و فهميدهاند كه هدف و منظور همين است چرا كه شأن و مقام او بس والاست .
( اى جابر ! ) دنيا را به منزلهء باراندازى ( كاروانسراى ) بدان كه در آنجا فرود آمدهاى سپس از آن كوچ خواهى كرد . و يا چون مالى كه در خواب آن را به دست آوردهاى و چون بيدار شوى چيزى از آن به همراه تو نيست ! براستى ، من اين مثل را براى تو آوردم ؛ چرا كه اين دنيا در نظر خردمندان و خداشناسان چون سايهاى بىپايه است .
اى جابر ! بنابراين آنچه را كه خداى عزّوجلّ رعايت آن را خواسته ؛ از دين و حكمت ، به خاطر سپار و از آنچه براى تو نزد اوست ( پاداش
مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 407
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٤٠٧