پارسايى
1 - صدوق از علىّبن هاشم بريد از قول پدرش نقل كرده است كه مردى از امام باقر عليه السلام راجع به زهد و پارسايى پرسيد ، فرمود : « زهد و پارسائى ده چيز است ؛ بالاترين درجات زهد پايينترين درجهء ورع است و بالاترين درجهء ورع پايينترين درجهء يقين است و بالاترين مراتب يقين پايينترين درجهء رضاست . بدان كه زهد در آ يهاى از قران آمده است :
« لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى ما فاتَكُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتاكُمْ »
« 1 »
.
« 2 »
2 - كلينى از داوود ابزارى به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است ، فرمود :
« فرشتهاى هر روز ندا مىدهد : اى آدميزاده ! بزاييد براى مردن و بنا كنيد براى خراب شدن ! » . « 3 »
3 - همو از جابر نقل كرده است ، مىگويد : خدمت امام باقر عليه السلام رسيدم ، فرمود : « اى جابر ! به خدا سوگند كه من غمگينم و براستى كه دل مشغولم » .
عرض كردم : فدايت شوم چه گرفتارى و غمى در دل داريد ؟
فرمود : « جابر ! هر كه در دلش صافى دين خالص خدا درآيد ، دلش از آنچه غير آن است فارغ گردد . اى جابر ! دنيا چيست ؟ واقعاً اميد دارى كه دنيا چه باشد ؟ آيا دنيا چيزى جز خوراكى است كه خوردى و جامهاى است كه پوشيدى يا همسرى است كه به آن رسيدى ؟
هامش
( 1 ) - حديد / 23 : بر آنچه از دست داديد افسوس نخوريد و به خاطر آنچه به دست شما رسيد شادمان نگرديد .
( 2 ) - معانى الأخبار : ص 252 .
( 3 ) - كافى : 2 / 131 .