تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 300

مساهمون:

ص٣٠٠
بزن همان گونه كه بر زر و سيمت مهر مىزنى ! « 1 » اى جوياى دانش ! اين مثالها را خداوند براى مردم بيان كرده است در حالى كه جز دانايان دربارهء آنها تعقّل نمىكنند . » . « 2 » 4 - وَرّام بن ابىفراس به اسناد خود از امام باقر عليه السلام نقل كرده ، مىفرمايد : « ابوذر غفارى بر در كعبه ايستاد و گفت : من جنادةبن جندب غفارى هستم ، به سوى برادر خيرخواه دلسوز خود بشتابيد ! مردم اطراف ابوذر را گرفتند و گفتند : ما را فرا خواندى اكنون نصيحت كن ! فرمود : اگر كسى از شما قصد سفر كند حتماً توشه‌اى تهيه مىبيند تا در آن سفر استفاده كند پس شما چرا براى سفر قيامت توشه‌اى تهيه نمىبينيد كه در آن سفر به دردتان بخورد ؟ پرسيدند : چگونه توشه براى آن سفر برداريم ؟ ابوذر گفت : شخصى با تمام مشكلات اعمال حج را به جا مىآورد و در روز بسيار گرمى روزه مىگيرد به خاطر روز رستاخيز و دو ركعت نماز در تاريكى شب براى وحشت و تنهايى قبر مىخواند و به مستمندى صدقه مىدهد براى نجات و رهايى از دشوارى آن روز بسيار سخت و سخن حقى را مىگويد تا خداوند او را در روزى كه پناه مىجويد پناه دهد . و از گفتن سخن بيهوده خوددارى مىكند تا خداوند بدان وسيله او
هامش
( 1 ) - در اين باره سعدى نيكو سروده است ، مىگويد :زبان در دهان اى خردمند چيست ؟ * كليد درِ گنج صاحب هنر چو در بسته باشد چه داند كسى * كه گوهر فروش است يا پيله‌ور .( 2 ) - امالى مفيد : ص 114 .