مرا در بين امتم پنج خصلت مرحمت كرده است كه به هيچ پيامبرى پيش از من آنها را نداده بوده است : مرا به وسيلهء ترسى كه بر دل دشمنان انداخته يارى كرده و از فاصلهء مسافت يك ماه بين من و اين قوم گوش مرا شنوا قرار داده است ، پس اينان به من ايمان مىآورند و آنچه به غنيمت مىرسد بر من حلال شمرده است . و زمين را براى من مسجد و پاك قرار داده ؛ هر جا كه باشم از خاك آن تيمّم مىكنم و روى آن نماز مىگذارم . و براى هر پيامبرى يك درخواست قرار داده است كه آن را از خداوند درخواست كردند و در دنيا به ايشان مرحمت كرد و براى من هم يك خواسته مقرر فرموده است كه من آن را براى شفاعت از گنهكاران امتم در روز قيامت به تأخير انداختم و خداوند آن را پذيرفت .
به من علم كامل ( جوامع العلم ) را داده است و به على عليه السلام كليدهاى گفتار را در حالى كه به هيچ پيامبرى پيش از من مرحمت نكرده بود .
بنابراين درخواست من در روز رستاخيز شامل كسانى مىشود كه خدا را در حالى ديدار كنند كه چيزى را شريك او قرار نداده و دوستى وصىّ مرا و محبت اهل بيتم را پسنديده و برگزيده باشند . » . « 1 »
71 - « 2 » از عبداللَّهبن شريك نقل كرده است ، مىگويد : امام باقر عليه السلام فرمود : « ابوبكر ، عمر ، زبير ، عبدالرحمان بن عوف آمدند و در بيرون منزل رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم نشستند ، پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم نزد ايشان درآمد ، بند نعلينش گسسته شد ، آن را نزد علىّبن ابىطالب عليه السلام انداخت و فرمود : از سمت
هامش
( 1 ) - بشارةالمصطفى : ص 102 و 103 .
( 2 ) - همان : ص 133 . حديث شمارهء ( 70 ) بى كم و زياد عين بخش اول شمارهء ( 36 ) بود - م .