برادر من ! تو را به خدا پناهنده مىكنم از اين كه فردا در كناسه كوفه بهدار آويزى ! »
سپس چشمان امام عليه السلام اشك آلود شد و اشكهايش جارى گشت و فرمود : « خدا ميان ما و كسانى باشد كه پرده حرمت ما را دريدند و حق ما را انكار كردند و راز ما را برملا نمودند و ما را به غير جدمان منسوب كردند و دربارهء ما چيزى گفتند كه ما خود دربارهء خويش نگفتهايم . » « 1 »
3 - از ابوعبيدهء حذّاء نقل كرده مىگويد : از امام باقر عليه السلام راجع به استطاعت و گفتههاى مردم در آن باره پرسيدم ، امام عليه السلام باتلاوت اين آيه :
« وَ لا يَزالُونَ مُخْتَلِفِينَ إِلَّا مَنْ رَحِمَ رَبُّكَ وَ لِذلِكَ خَلَقَهُمْ »
« 2 » شروع كرد به پاسخ دادن و فرمود : « اى ابوعبيده ! مردم در رسيدن به حق مختلفند ، و همگى در هلاكتند ( راه خطا مىروند ) » .
راوى مىگويد : عرض كردم : پس اين كه خداوند مىفرمايد :
« إِلَّا مَنْ رَحِمَ رَبُّكَ »
مگر كسى را كه خدا ترحّم كند ، چه مىشود ؟ فرمود : « آنها شيعيان ما هستند كه خداوند آنان را براى رحمت خود آفريده است و اين است معناى كلام خدا
« وَ لِذلِكَ خَلَقَهُمْ »
براى همان آفريدهشان ؛ و مىفرمايد :
آنان را براى فرمان بردن از امام رحمت آفريد ، :
« وَ رَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ »
« 3 » مىفرمايد : علم امام چون برگرفته از علم اوست همه چيز را فرا
هامش
( 1 ) - كافى : 356 - 357 .
( 2 ) - هود / 118 : و همواره انسانها با هم اختلاف دارند مگر كسى را كه پروردگارت رحم كرده و براى همين پذيرش رحمت او را خلق كند .
( 3 ) - اعراف / 156 : رحمت من همه چيز را در برگرفته است .