خونش مباح مىباشد مگر از گفته خود برگردد و به درگاه خدا توبه كند .
و فرمود : « هر كه به قصد مال و جان مؤمنى بر او حمله برد ، خونش در آن حال بر آن مؤمن مباح است . » . « 1 »
23 - ابوعلى طوسى از صيرفى نقل كرده است ، مىگويد از ابوجعفر محمّدبن على عليهما السلام شنيدم ، مىفرمود : « خدا بيزار است از كسى كه از ما بيزارى جويد ، خدا لعنت كند كسى را كه ما را لعنت كند ! خدا هلاك سازد كسى را كه با ما دشمنى كند ، خداوندا تو مىدانى كه ما وسيلهء هدايت ايشانيم ولى آنها با ما دشمنى مىكنند ، بنابراين تو خود آنها را گرفتار عذاب كن ! » . « 2 »
رهبران جور
1 - برقى از محمّدبن مسلم نقل كرده است ، مىگويد : از امام باقر عليه السلام شنيدم كه مىفرمود : « رهبران جور و پيروانشان از دين خدا و راه حق بدورند ، آنها به وسيلهء اعمالى كه انجام مىدهند ، گمراه مىگردند :
« كَرَمادٍ اشْتَدَّتْ بِهِ الرِّيحُ فِي يَوْمٍ عاصِفٍ لا يَقْدِرُونَ مِمَّا كَسَبُوا عَلى شَيْءٍ ذلِكَ هُوَ الضَّلالُ الْبَعِيدُ »
« 3 »
.
« 4 »
2 - از محمّدبن مسلم روايت كرده ، مىگويد : از امام باقر عليه السلام شنيدم كه
هامش
( 1 ) - اختصاص : ص 259 .
( 2 ) - امالى طوسى : 1 / 78 .
( 3 ) - ابراهيم / 18 : همچون خاكسترى است در مقابل تندباد در يك روز توفانى ، توانايى ندارند كه چيزى از اعمالى را كه انجام دادهاند به دست آورند و اين همان گمراهى دور و دراز است .
( 4 ) - محاسن : ص 93 .