همانا خداوند شما را برگزيده و برترى بخشيده است و پاك و پاكيزه ساخته و شما را اهل بيت پيامبر خود قرار داده است و علم خود را به شما امانت سپرده و كتاب خود را به ارث به شما داده و شما را تابوت علم و عصاى عزّت خويش قرار داده است و شما را نمونهاى از پرتو خود مقرّر فرموده و از لغزشها مصون داشته و از فتنهها ايمن گردانيده است .
بنابراين با تسليت خدا خود را تسلّى دهيد ، زيرا كه خدا رحمت خود را از شما جدا نمىكند و نعمت خويش را هرگز از شما بر طرف نمىسازد ، پس شماييد آن اهل اللَّه كه نعمت به وسيلهء شما تمام گشته و جدايى به اجتماع تبديل شده و وحدت كلمه به وجود آمده است . و شماييد اولياى خدا ؛ هر كه شما را دوست بدارد درستگار است و هر كه در حق شما ستم كند نابود و بيچاره است . دوستى شما از جانب خدا در كتاب وى بر بندگان مؤمنش واجب گشته است . وانگهى خداوند هرگاه بخواهد بر يارى و پيروزى شما تواناست ، بنابراين به خاطر سرانجام كارها پايدار باشيد ، چرا كه سرانجام كارها به خدا مىانجامد ، به راستى كه خداوند شما را امانتى از پيامبرش پذيرفته و در روى زمين به نزد اولياى با ايمانش به امانت سپرده است . بنابراين هر كه امانت او را ادا كند خداوند پاداش راستى و درستى او را مىدهد .
پس شماييد امانتى كه به وديعت نهاده شدهايد و شماييد كه دوستىتان واجب و طاعتتان فرض است ، و رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم در حالى از دنيا رفت كه دين خود را براى شما كامل و راهگشايش و فرج را براى شما روشن ساخت و براى هيچ نادانى حجّتى را فروگذار نكرد .
مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 428
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٤٢٨