اللَّهِ »
« 1 » يعنى : كسانى كه اينها را آموختهاند بدون اذن خدا نمىتوانند به كسى ضرر بزنند . مگر از خدا و علم خدا فاصله بگيرند ، در حالى كه اگر خدا بخواهد آنها را به جبر و زور باز مىدارد . سپس فرمود :
« وَ يَتَعَلَّمُونَ ما يَضُرُّهُمْ وَ لا يَنْفَعُهُمْ »
« 2 » زيرا ايشان هرگاه اين سحر را مىآموختند ، اقدام به سحر مىكردند و زيان مىديدند ، بنابراين در حقيقت چيزى را ياد گرفته بودند كه براى دينشان زيان داشت و سودى به حال آنها نداشت ، بلكه بدان وسيله از دين خدا بر مىگشتند . در حالى كه مىدانستند هر كسى خريدار اين گونه متاع به قيمت دين خود باشد كه او را از دين بيرون مىكند ، بهرهاى در آخرت نخواهد داشت يعنى نصيبى در پاداش بهشت براى او نخواهد بود . « 3 »
سپس خداى عزّوجلّ فرمود :
« وَ لَبِئْسَ ما شَرَوْا بِهِ أَنْفُسَهُمْ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ » .
« 4 »
خود را گرفتار عذاب نمودند ، به راستى كه آنها آخرت را فروختند و بهرهء خود را از بهشت ترك كردند ، چرا كه آموختگان اين سحر ، معتقدند نه پيامبرى ، نه خدايى ، نه بعث و نشورى در كار است ! از اين رو فرمود :
« وَ لَقَدْ عَلِمُوا لَمَنِ اشْتَراهُ ما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ »
« 5 » چرا كه معتقدند كه آخرتى در كار نيست بنابراين چون آخرتى نيست پس معتقدند كه در سراى پس
هامش
( 1 ) - همان : آنها هرگز نمىتوانند بدون فرمان خدا به احدى ضرر برسانند .
( 2 ) - همان : آنها چيزهايى را ياد مىگرفتند كه براى ايشان ضرر داشت و سودى نداشت .
( 3 ) - برگرفته از تتمهء آيه 102 سورهء بقره - م .
( 4 ) - بقره / 102 : چه زشت و ناپسند بود آنچه خود را به آن فروختند اگر علم و دانشى مىداشتند !
( 5 ) - همان : با اين كه مىدانستند هر كس خريدار اين گونه كالايى باشد در آخرت بهرهاى نخواهدداشت .