امام صادق عليه السلام فرمود : « و آنها چنان بودند كه چون وقت شام مىشد ، منادى ايشان ندا مىداد : شب فرا رسيده است ، كوچ كنيد ! پس با آواز ( طورى كه شتربانان مىخوانند ) و رجز حركت مىكردند ، تا وقت سحر مىرسيد ، خداوند به زمين دستور مىداد تا دور آنها بچرخد ، صبح كه مىشد مىديدند در همان جاى اول كه كوچ كردند ، قرار دارند ، مىگفتند :
راه را اشتباه رفتهايد ، پس به همين ترتيب چهل سال ماندند و بر ايشان « مَنّ وسَلوا » غذايى لذيذ نازل شد تا همگى جز دو مرد : يوشع بن نون و كالب بن يوفنا و فرزندانشان ، هلاك شدند ، و آنها چنان بودند كه هر وقت مىخواستند حركت كنند ، لباسها و كفشها بر تنشان مىچسبيد . » .
مىفرمايد : « همراه ايشان سنگى بود ، وقتى كه فرود مىآمدند ، موسى عليه السلام با عصا مىزد ، دوازده چشمه آب از آن جارى مىشد ؛ براى هر طايفهاى يك چشمه . و چون كوچ مىكردند دوباره آب برمى گشت و داخل آن سنگ مىشد و آن سنگ را روى مركبى مىگذاشتند . » . « 1 »
2 - همو به اسناد خود از ابوبصير نقل كرده ، مىگويد : امام باقر عليه السلام فرمود : « جبرئيل عليه السلام گفت : پروردگارم چند جا مرا دربارهء فرعون فرو فرستاد ، گفتم : پروردگارا ! تو او را فرا مىخوانى در حالى كه او مىگويد :
منم بالاترين پروردگار شما ؟ ! فرمود : بلكه او مىگويد : اين مَثَلِ تو است ! « 2 » »
3 - از محمّدبن فيض نقل كرده ، مىگويد : ( امام باقر ) محمّدبن على عليهما السلام مىفرمايد : « عصاى موسى عليه السلام مال آدم عليه السلام بود ، به دست شعيب عليه السلام افتاد ، و سپس به دست موسى عليه السلام رسيد و آن عصا اينك دست ماست و
هامش
( 1 ) - اختصاص : ص 265 .
( 2 ) - همان : ص 266 .