آشنايى من با آن از اندكى پيش است و آن همانند زمانى كه از درخت جدا شده سرسبز است و چون بخواهند سخن بگويد ، سخن مىگويد .
آن عصا براى قائم ما آماده است ، با آن همان كارى را مىكند كه موسى عليه السلام مىكرد ، و البته كه او ترسناك است و با دقت و سرعت وسائل ساختگى ديگران را جمع مىكند و هر چه فرمان دهند ، انجام مىدهد . پس چنان است كه هر گاه رو آورد به سرعت ، وسايل قُلّابى آنها را جمع مىكند ؛ دو لبش باز مىشود : يكى در زمين و ديگرى در سقف ؛ بين آنها چهل ذراع است پس با زبان خود ساختههاى آنها را جمع مىكند . » . « 1 »
4 - راوندى از قول منذر به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است ، فرمود :
« موسى عليه السلام آن عالِم ( خضر ) عليه السلام را ديد و با او صحبت كرد و نگاه تندى به پرستويى كرد كه آواز مىخواند و داخل دريا از آب بالا مىآمد و پايين مىرفت . آن عالِم ( خضر ) به موسى عليه السلام گفت : آيا مىدانى كه اين پرستو چه مىگويد ؟ موسى گفت : چه مىگويد ؟
گفت : او مىگويد : به پروردگار آسمانها و زمين و به پروردگار دريا سوگند كه شما دو نفر را از علم خدا نياموختهاند مگر به قدر آبى كه من به منقارم از اين دريا برگرفتهام و بيشتر .
وقتى كه موسى عليه السلام مىخواست از او جدا شود ، گفت : مرا پندى دهيد ! خضر عليه السلام گفت : همراه چيزى باش كه با وجود او هيچ چيز به تو زيان نرساند ، همان طورى كه جز او چيزى به تو سود نرساند . و از لجاجت و رفتن به دنبال چيزى كه نياز ندارى و خندهء بى جا دورى كن . اى پسر
هامش
( 1 ) - اختصاص : ص 269 .