تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 507

مساهمون:

ص٥٠٧
ما با يارى خود تو را از همهء مردم كفايت خواهيم كرد و تو به يارى كردن از ديگر مردمان سزاوارترى ! اميرالمؤمنين عليه السلام پس از شنيدن سخنان وى فرمود : خداوند شما را از جانب اسلام جزاى حق و از جانب اهل اسلام جزاى خير دهد ! براستى كه از روى رغبت و ميل قبلى اسلام آورده‌ايد و با مرتدان پيكار كرده‌ايد و به جان و دل اسلام را يارى كرده‌ايد ! سعيدبن عبيد بخترى از جا برخاست و گفت : يا اميرالمؤمنين ! برخى از مردم مىتوانند آنچه در دل دارند به زبان جارى كنند ولى بعضى نمىتوانند آنچه در دلشان مىگذرد به زبان بيان كنند و اگر بخواهد اين را به زبان بياورد برايش دشوار است و اگر ساكت باشد و آنچه در دل دارد به زبان نياورد غمگين و دلگير مىشود ! و من به خدا سوگند چنان نيست كه هر چه در دل دارم بتوانم به زبان ادا كنم ولى به خدا سوگند كه مىكوشم تا براى شما بازگو نمايم و خداوند صاحب توفيق است . بدانيد كه من در نهان و آشكار خيرخواه شما و با دشمنان شما در همه جا مبارز و در نبردم ! و در شما از حق و حقيقت چيزى را مىبينم كه هرگز نديده‌ام ؛ نه در كسانى كه پيش از تو بوده‌اند و نه امروزه در كسى از افراد زمان شما ؛ به دليل امتياز شما در اسلام و خويشاوندى شما با رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم ! بنابراين من هرگز از شما جدا نمىشوم تا تو پيروز شوى و من در حضور تو كشته شوم ! اميرالمؤمنين عليه السلام با شنيدن سخنان وى فرمود : خداوند تو را بيامرزد ! براستى كه زبان تو آنچه را كه در دل داشتى براى ما ادا كرد و من از خداوند درخواست دارم كه تو را عافيت بخشد و بهشت را پاداش تو قرار دهد !