عبارت است از سخن نگفتن وى دربارهء چيزى كه به او مربوط نيست و كمتر جر و بحث كردن ، بردبارى و شكيبايى ، و خوشخويى . » . « 1 »
44 - از عبداللَّهبن ميمون ، به نقل از جعفربن محمّد ، از قول پدرش ، از علي بن حسين عليهم السلام آورده است ، فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرموده است :
شش كس را خدا و هر پيامبرى كه دعايش مقبول است لعنت كرده : آن كه چيزى در كتاب خدا ( قرآن ) اضافه كند ، كسى كه مقدرات الهى را تكذيب كند ، و آن كه سنت مرا ترك كند ، و كسى كه حلال شمارد آنچه را كه خداوند نسبت به عترت من حرام دانسته است . و آن كه به زور قدرت را به دست گيرد تا خوار و ذليل كند كسانى را كه خدا عزت داده است ، و عزت بخشد آن كه را كه خدا ذليل نموده است و مال مسلمانانى را كه بر آنها حلال است به خود اختصاص دهد . » . « 2 »
45 - از صهيببن عباد ، از پدرش به نقل از جعفربن محمّد ، از قول پدرش ، از جدش عليهم السلام آورده است كه فرمود : « ده چيز است كه هر كس با آنها خدا را ديدار كند ، وارد بهشت گردد : گواهى بر اين كه خدايى جز خداى يكتا نيست و محمّد رسول خداست صلى الله عليه و آله و سلم ، و اقرار به آنچه او از جانب خدا آورده است ، به پا داشتن نماز ، پرداخت زكات ، و حج خانهء خدا ، روزهء ماه رمضان و ولايت اولياى خدا و بيزارى از دشمنان خدا و اجتناب از هر مادهء مسكر » . « 3 »
46 - از علي بن هاشمبن بريد ، از قول پدرش ، از علي بن حسين عليهما السلام نقل كرده است مىگويد : مردى خدمت آن حضرت رسيد ، پرسيد : زهد
هامش
( 1 ) - خصال : ص 290 .
( 2 ) - همان : ص 338 .
( 3 ) - همان : ص 290 .