فرمود : اين اتّفاق به هنگام خورشيدگرفتگى مىافتد و در مورد ماه نيز همين طور است . و چون خداوند اراده كند كه خورشيد از حال گرفتگى درآيد و يا به گردش خود بازگردد ، به آن فرشتهء موكّل چرخ فرمان مىدهدكه چرخ را به مجراى خود بازگرداند پس چرخ باز گردانده مىشود و خورشيد نيز به گردش خود باز مىگردد .
مىفرمايد : خورشيد از آن آب بيرون مىآيد در حالى كه تيره است و ماه نيز همانطور است .
سپس علي بن حسين عليه السلام فرمود : بدانيد كه كسى به خاطر خورشيد و ماه بىتابى نمىكند و به وسيله آن دو نشانه بيمناك نمىگردد جز كسى كه از شيعيان ما باشد و چون چنين شود به درگاه خداى عزّوجلّ بنالند ( نماز آيات مىخوانند ) و سپس به درگاه خدا بازگردند . » . « 1 »
12 - همو از ثويربن ابىفاخته نقل كرده است مىگويد : از علي بن حسين عليهما السلام شنيدم كه در مسجد رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم سخن مىگفت . فرمود :
« پدرم نقل كرد كه از پدرش علي بن ابىطالب عليهما السلام شنيده است كه براى مردم سخن مىگفت ، فرمود : چون روز قيامت شود خداى تبارك و تعالى مردمان را از گورشان برانگيزد ، جداى از هم ، يك نواخت و سر و صورت بدون مو در روى يك زمين ، روشنايى آنها را مىبرد ، و تاريكى آنان را جمع مىكند تا اينكه در عقبه محشر مىايستند در حالى كه روى هم سوار و ازدحام دارند از رفتن بازداشته مىشوند ، پس در تنگنا قرار مىگيرند و عرق زيادى مىكنند و كارشان سخت مىشود و به شدّت مىنالند و صداها بلند مىشود . فرمود : آن نخستين هول و هراس از هول و
هامش
( 1 ) - كافى : 8 / 38 .