نماند كه نزد كسى مظلمه يا حقى داشته باشد مگر اينكه جلوى او را بگيرد تا وقتى كه خدا بخواهد مىايستند و حالشان سخت و به شدّت عرق بريزند و اندوهگين ، صداها به ناله و شيون بلند و همه از اهل مظلمه به وسيلهء ترك مظالمشان آرزوى نجات دارند .
فرمود : خداى عزّوجلّ بر انكار آنها مطّلع است از اين رو مناديى از جانب خداى تبارك و تعالى ندا مىدهد به طورى كه آخرين فرد آنها مىشنود چنان كه اوّلين فردشان مىشنود ؛ اى تودهء خلايق به فراخوان خداى تبارك و تعالى گوش دل فرا دهيد و بشنويد كه خداوند مىفرمايد :
من بخشايندهام اگر شما هم دوست داريد ببخشيد و اگر نبخشيد مظالم شما را من مىگيرم .
فرمود : به خاطر شدّت تلاش و تنگى راه و مزاحمت يكديگر مردم با شنيدن اين ندا خوشحال مىشوند ، بعضى مظالم خود را به اميد اينكه از آن گرفتارى و شدّت خلاص شوند مىبخشند ولى بعضى مىمانند ، آنها مىگويند : پروردگارا مظالم ما بالاتر از آن است كه ما ببخشيم ! مىفرمايد : پس منادى از طرف عرش ندا مىدهد : كجاست رضوان خازن بهشت ؛ بهشت فردوس ؟ پس خداى عزّوجلّ او را فرمان مىدهد كه از بهشت بالاى كاخى از نقره با ساختمانها و خدمتكارانى كه دارد ، برود و بر ايشان در جمع خدمتكاران پيرامون كاخ از كنيزان و غلامان نوجوان اشراف پيدا كند ، پس مناديى از طرف خداى تبارك و تعالى ندا دهد : اى تودهء خلايق سرهاتان را بلند كنيد و به اين كاخ نگاه كنيد !
مىفرمايد : پس مردم سرها را بلند مىكنند و همگى آرزو مىكنند اى كاش آن كاخ مال ايشان بود ! پس منادى از درگاه خدا ندا مىدهد : اى تودهء خلايق ! اين كاخ از آنِ آن مؤمنى است كه از مؤمنى عفو كند و بگذرد پس
مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 456
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٤٥٦