8 - « 1 » شيخ صدوق از هارونبن حمزه با يك واسطه از علي بن حسين عليهما السلام نقل كرده ، مىفرمايد : « هيچ مخلوقى نمىميرد مگر اينكه آن نطفهاى كه خداى عزّوجلّ او را از آن نطفه آفريده است از دهان يا از غيردهان او خارج شود » . « 2 »
9 - همو از حسنبن علي بن حسن ناصرى از قول پدرش ، از محمّدبن على و او از پدرش امام رضا از پدران بزرگوارش از علي بن حسين عليهم السلام نقل كرده است ، فرمود : « به اميرالمؤمنين عليه السلام عرض كردند : مرگ را براى ما توصيف كن ! فرمود : از شخص آگاه پرسيديد ، مرگ يكى از سه چيزى است كه بر شخص وارد مىشود : يا بشارت به نعمت ابدى ، يا بشارت به عذاب ابدى و يا غمانگيز و دگرگون ساز و امر مبهمى است كه شخص نمىداند از كدام دسته است !
امّا ولىّ ما كه فرمانبردار ماست ، به نعمت ابدى بشارت داده مىشود و او كه دشمن مخالف ماست به عذاب ابدى بشارت داده مىشود ، ولى آنكه كارش مبهم است كسى است كه نمىداند چه وضعى دارد ، مؤمنى است كه بر خود ستم كرده ، نمىداند سرانجام كارش به كجا مىانجامد خبر مبهم بيمناك به او مىرسد ، وانگهى خداى عزّوجلّ با دشمنان ما تسويه حساب نمىكند بلكه او را با شفاعت ما از آتش دوزخ بيرون مىكند ، بنابراين عمل كنيد و فرمان ببريد ، خود سر نباشيد و كيفر الهى را كوچك نشماريد ، براستى كه ستمگران و مسرفان كسانى هستند كه به شفاعت ما نمىرسند مگر پس از سيصد هزار سال عذاب ! » . « 3 »
هامش
( 1 ) - حديث شمارهء ( 7 ) از من لا يحضره الفقيه : 2 / 177 عين حديث شمارهء ( 4 ) بود كه گذشت - م .
( 2 ) - عللالشرايع : 1 / 283 .
( 3 ) - معانى الاخبار : ص 288 .