مىكنند ، بجهد !
علي بن حسين عليهما السلام فرمود : « خدايا ! اگر ضمره ، سخن رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم را به مسخره گرفت ، او را هم اكنون دچار عذابى اسفبار كن ! » .
راوى مىگويد : ضمره چهل روز ماند سپس مرد ، غلام او كه حضور داشت مىگويد : همين كه او را دفن كردند ، علي بن حسين عليهما السلام آمد و كنار او نشست ، پرسيد : « فلانى از كجا آمدى ؟ »
گفت : از تشييع جنازهء ضمره ، وقتى كه قبر او را هموار كردند صورتم را روى قبر گذاشتم صداى او را شنيدم ، به خدا همان طورى كه در زندگى او با صدايش آشنا بودم ، شناختم مىگفت : واى بر تو اى ضمرة بن معبد ! امروز همهء دوستانت تو را تنها گذاشتند و سرانجام كارت به آتش دوزخ انجاميد ؛ در آنجا منزل و خوابگاه و محلّ بازگشت تو خواهد بود !
راوى مىگويد : علي بن حسين عليهما السلام پس از شنيدن سخنان غلام ضمره فرمود : « من از خدا عافيت مىطلبم ، اين است مجازات كسى كه حديث رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم را به مسخره مىگيرد ! » . « 1 »
6 - از ابوحمزه نقل كرده است مىگويد : از علي بن حسين عليهما السلام شنيدم كه مىفرمود : « تعجّب ، تمام تعجّب از كسى است كه مرگ را در حالى انكار مىكند كه هر روز و شب مىبيند كسانى را كه مىميرند ، و تعجّب ، نهايت تعجّب از كسى كه جهان ديگر را انكار مىكند در حالى كه اين جهان را مىبيند ! » . « 2 »
هامش
( 1 ) - كافى : 3 / 234 .
( 2 ) - همان : 3 / 258 .