درود و سلام باد ! « 1 »
4 - از ابوحمزه نقل كرده است ، مىگويد : علي بن حسين عليهما السلام چنان بود كه هرگاه مىديد جنازهاى را مىآورند ، مىگفت : « سپاس مخصوص خداوندى است كه مرا از جمعيّت منقرض شده قرار نداد . » . « 2 »
5 - از جابر نقل كرده است مىگويد : علي بن حسين عليهما السلام فرمود : « من نمىدانم با مردم چه كنيم كه اگر براى آنها آنچه را كه از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم شنيدهايم نقل كنيم ، مىخندند و اگر ساكت بمانيم بر ما روا نيست » .
راوى مىگويد : ضمرةبن معبد گفت : امام عليه السلام فرمود : « آيا مىدانيد دشمن خدا را وقتى كه بر تختهء تابوت حمل كنند ، چه مىگويد ؟ »
عرض كرديم : خير .
فرمود : « به كسانى كه تابوت او را برداشتهاند مىگويد : مگر نشنيديد كه به شما از دست دشمن خدا شكايت كردم كه او مرا فريب داد و به اين ( منجلاب ) وارد كرد و ديگر بيرون نياورد ! و به شما از دست برادرانى شكايت كردم كه با آنها برادرى ( و دوستى ) كردم ولى آنها مرا تنها و خوار گذاشتند و از دست فرزندانى شكوه دارم كه من از ايشان حمايت كردم ولى آنها مرا خوار كردند ، و از سرايى شكوه دارم كه تمام ثروتم را در آن صرف كردم ولى ديگران ساكن شدند ، پس شما با من مدارا كنيد و عجله نكنيد !
ضمره گفت : يا اباالحسن ! ( كنيهء امام سجّاد ) اگر اين شخص چنين سخنانى را مىگويد ، ممكن است روى گردن كسانى كه جنازه را حمل
هامش
( 1 ) - كافى : 3 / 165 .
( 2 ) - همان : 3 / 167 .