و او از درخت پايين آمد و چيزى به سائل داد دوباره بالاى درخت رفت و آن جوجه را گرفت و سر بريد !
در حالى كه كبوتر نگاه مىكرد عرض كرد : پروردگارا ! اين چه وضعى است ؟
خداى عزّوجلّ فرمود : اين بندهء من پيش از آنكه بلا برسد صدقه داد و صدقه بلا را دفع مىكند ولى به همين زودى به اين كبوتر عوض شايستهاى خواهم داد و نسل او را تا دنيا باقى است نگاه خواهم داشت .
پرنده گفت : پروردگارا ! تو به من وعده دادى و من به قول تو اعتماد دارم زيرا كه تو خلف وعده نمىكنى ! اينجا بود كه خداوند آمدن به اين حرم را بر او الهام كرد ، و شكار او را حرام ساخت ، چنان كه مىبينيد نسل او را فراوان كرده و اين نخستين كبوترى است كه در حرم ساكن شد ! » . « 1 »
17 - از علي بن حسين عليهما السلام است كه هرگاه چيزى به گدا مىداد و او خوشش نمىآمد از او مىگرفت و به ديگرى مىداد . و اين بدان جهت است كه گفتيم صدقه وقتى كه قبول نشود قابل برگشت است و ناخوشايندى از دلايل قبول نشدن است ! « 2 »
18 - محمّد بن سعد از پيرمردى به نام مستقيم نقل كرده ، مىگويد : در خدمت علي بن حسين عليهما السلام بوديم ، چنان بود كه گدا نزد آن حضرت مىآمد ، از جا بر مىخاست تا نزديك او مىرفت و مىگفت : « صدقه پيش از آنكه به دست گدا - اشاره به دستهاى او كرد - برسد در دست خدا قرار مىگيرد ! » . « 3 »
هامش
( 1 ) - دعائم الاسلام : 2 / 336 .
( 2 ) - همان : 2 / 340 .
( 3 ) - طبقات ابن سعد : 5 / 160 .