استقبال آنها مىروند و بشارت بهشت به ايشان مىدهند و مىگويند :
فضيلت شما چه بود كه بدان وسيله در جوار رحمت خدا در دارالسّلام قرار گرفتيد ؟ مىگويند : ما در راه خدا يكديگر را دوست داشتيم ، و به خاطر خدا از يكديگر ديدن مىكرديم و در راه خدا با هم ارتباط داشتيم و به يكديگر بذل و بخشش مىكرديم ! به آنان گفته مىشود وارد بهشت شويد كه شما مجاوران ( رحمت ) خدا در دارالسّلام ( بهشت برين ) هستيد ! » . « 1 »
16 - از علي بن حسين عليهما السلام نقل كردهاند كه آن حضرت نگاهى به كبوتران مكه كرد ، فرمود : « آيا مىدانيد اصل وجود اين كبوتران در حرم از كجاست ؟ »
گفتند : شما يابن رسولاللَّه بهتر مىدانيد پس ما را آگاه سازيد !
فرمود : « در زمان گذشته مردى بود كه كبوترى به خانهء او پناه آورده بود ، و در شكاف شاخهء درخت خرماى خانهء او آشيانه درست كرده بود ، و آن مرد به جوجهء آن كبوتر نگاه مىكرد ، هر وقت كه آمادهء پرواز مىشد بالاى درخت مىرفت و آن را مىگرفت و سر مىبريد ، و آن كبوتر اين را مىديد و سخت غمگين مىشد ، تا اينكه مدّت درازى بر او گذشت كه هيچ جوجهاى از او به پرواز در نيامد . او به پيشگاه خداوند از اين مطلب شكايت كرد خداى عزّوجلّ فرمود : اگر دوباره اين بنده همان رفتار را با اين كبوتر بكند پيش از آنكه به آن پرنده برسد مرگ او را تعجيل مىكنم .
همين كه كبوتر جوجه كرد و جوجهاش بزرگ شد و آن مرد طبق معمول بالا رفت ، مقدارى از درخت را بالا رفته بود كه سائلى در خانه آمد
هامش
( 1 ) - دعائم الاسلام : 2 / 325 .